દુર્લક્ષ્ય


દુર્લક્ષ્ય

 

courtsey:http://resources.schoolscience.co.uk/ABPI/new/resources/skin/en-images/skincolour.jpg

વિજય શાહ

vijaykumar.shah@gmail.com

કેતન અને દીના આમતો એક જ માનાં સંતાન પણ કેતન શ્યામ અને દીના શ્વેત..રમાબા ખુબજ સુંદર અને રામા ઐય્યર શ્યામ તેથી કેતન બધાજ પિતૃ ગુણો લઇને આવેલો..પણ એક ગુણ રમાબાનો તેનામાં ભારોભાર હતો અને તે તેની સંવેદનાઓ ખુબ જ તીવ્ર..દીનાને પણ તે ગુણ કળાનાં સ્વરૂપે ફળેલો અને તેથી તે બધી સંવેદનાઓ ચિત્ર સ્વરૂપે ઉતરે.

રામા ઐય્યરને તે  ન ગમે પણ રમાબા તો પેટભરીને દીકરીને પોરસાવે. નાનકડો કેતન આ જુએ અને મોટીબેનની જેમ ચિત્રો બનાવા જાય પણ તે જાણે ઓરમાયો દિકરો હોય તેમ રમાબા તેની ખોડ જ કાઢે. રામા ઐય્યર તો કેતન ને બાગમાં લઇ જાય અને સતોડીયુ રમાડે અને રમતગમતની વાતો કરે…ચામડીનો રંગ જુદો એટલે કાયમ એમ જ કહે તુ ઘાટીલો અને નટવરનો કાનો છું. પણ જેમ ઉમર વધતી ગઇ તેમ કેતનને ચામડીના રંગની તાકાત સમજાતી ગઇ. દીનાને મળતા પ્રાધાન્યથી કદીક તેને ઇર્ષા થતી અને ક્યારેક રમાબા ઉપર તેને બહુજ ગુસ્સો આવતોકે તેમણે તેને કાળો કેમ જન્મ આપ્યો?

રમાબા અમેરિકા આવવાની વાતોને કારણે ડો.રામા ઐય્યરને પરણ્યા તો ખરા પણ દીનાનાં જન્મ પછી તેનુ આખુ ધ્યાન બધી જ રીતે દીના ઉપર સ્થિર થઇ ગયું. પેજર અને કોલ વડે બંધાયેલ ડોક્ટર તો જાણે ડોલર કમાવાનું મશીન બની ગયા હતા.અને વધેલો સમય બીયર અને ફુટબોલની મેચ જોવામાં પસાર થતો. રમા તો સ્ટેટસ સીમ્બોલ..શુક્રવારે રાતની પાર્ટી માટેનું…બાકી આમ જુઓતો કોઇ જિંદગીજ નહીં. લોંગ આઇલેંડનાં મ્યુજિયમ મેંશનની એક રાણી..શરુ શરુમાં તો જ્યાં સુધી અમેરિકાનું ઝળહળ રૂપ નશો રહ્યો ત્યાં સુધીતો તે મનમાં ઝુમતી અને ગાતી पियाका घर है रानी हुं घरकी..

તેના ચિત્રોને બરફીલું સૌંદર્ય તે આપતી. વસંતમાં કનેક્ટીકટનાં તે સર્વ ઝાડપાન સુંદર રંગો ધરતા તે રંગોને કેનવાસ પર ઉતારતી. ઇંસ્યોરંસ એજંટ કનક રેડ્ડી પાર્લાનો હતો એને તમીલ પણ આવડતી અને ગુજરાતી એટલે આવે ત્યારે પહેલુ વાક્ય બોલે-તમીલ લઢણમાં “ઐયોજી નવુ ચિત્ર શું બનાવ્યુ છે…તુમ સરસ ચિત્રકાર સુંદરી…” અને ચાર વરસની દિના ખડખડાટ હસતી…કનક દર મહિને હપ્તો લેવા આવે. રામા ઐયરને સારી એવી માહીતિઓથી વાકેફ કરે અને દર મહીને નવા નવા નામે પૈસા લઇ જાય.

તે દિવસે તે ભાળી ગયો કે રમા અને રામા વચ્ચે વૈચારિક સંઘર્ષ ઘણો છે. જો કે તે વખતે કેતન તો ચાર વર્ષનો અને દિના આઠની. રામા કાયમ એમજ માને કે તે હતો તો રમા આટલા મોટા મેંશનમાં રાણીની જેમ જીવી શકે છે. રમા કહે કે અમેરિકા અને તારી ડોક્ટરની ડીગ્રી જોઇને તો મારી મા એ મારો ભવ બગાડ્યો. મને શું ખબર કે પૈસા કમાવાનું તું મશીન બનીને પતિ મટી ગયો અને મને ખરીદેલી બાંદી સમજીને ઘરમાં એક પુતળી બનાવી તુ રમા ને બદલે ‘રમ’માં ઘુત થઇ ગયો.

અરે હું પણ જીવતું માણસ છું મને પણ મારો માણસ એવો જોઇએ કે જે મને માણસ સમજે અને ખરા દિલથી પ્રેમ કરે. નાનકડી દીનાને મા રડે તે ના ગમે અને ‘રમ’ માં ધૂત પપ્પાની લવારીથી ખુબ જ ત્રાસ થાય..નાનો કેતન પુછે પણ ખરો આ પપ્પા શું પીને આમ ઝુમ્યા કરે છે અને મમ્મી કેમ ઘાંટા જ પાડ્યા કરે છે? એ પ્રશ્નો તો દિનાને પણ થતા હતા અને તેનો જવાબ મેળવવા તે પણ મથતી હતી.

બીજે દિવસે મમ્મી કોઇકની સાથે વાત કરતી હતી અને દિનાએ જોયુંતો મમ્મી ખુબ જ આનંદમાં હતી. હસતી હતી અને ગણ ગણતી હતી. आज मदहोश हुआ जाए रे मेरा मन मेरा मन.. शरारत करनेको ललचाएरे मेरा मन मेरा मन.. દિના રાજી હતી કારણકે તેની મા ખુશ હતી..અને જાણતી હતી કે હવે મા સ્ટુડીયોમાં જશે અને કેનવાસને સુંદર મઝાનાં રંગો થી ભરવા માંડશે..એણે જોયુંતો કેતન પણ મા રાજી હતી તો તે પણ રાજી હતો.. એક માત્ર રામા ઐયર હજી શનીવારની સુખ ભરી નિંદર માણતા હતા.

ત્યાં ડોર બેલ રણક્યો…કુરીયરમાં દસ હજાર ડોલરનો ચેક હતો..તેનું ચિત્ર 13000 ડોલરમાં વેચાયુ હતુ..પૈંટીંગની દુનિયામાં રમાનો આ પહેલો પ્રવેશ હતો. રામા ઐયરની આંખો ડોરબેલને કારણે ખુલી હતી. અને હેંગઓવરને લીધે માથુ ખુબ જ દુ:ખતુ હતુ.

 

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય-2

નાનો કેતન પપ્પાને જોઇ રહ્યો હતો. તેને સમજણ નહોંતી પડતી કે પપ્પા રાત્રે એકદમ સરસ હોય છે અને સવારે આમ માથુ પકડીને કેમ બેસે છે. ગરમા ગરમ કોફી મારીયા આપી ગઇ. રમા તેના સ્ટુડીયોમાં નવું કેનવાસ કેળવતી હતી. બંને ભાઇ બહેન ટી.વી. ઉપર ટોમ અને જેરીનાં શો જોતા હતા. દિના કાયમ કેતન ને આ શોમાં હસતો જોતી અને બહુ હરખાતી. ભલે તે કાળો હતો પણ તેનો ભાઇ હતો. અને તે માજણ્યા ભાઇને જોઇને તેને બહુ જ હેત ઉભરાતુ. અર્ધા કલાકે જ્યારે રામાનુજમ્ નીચે આવ્યો ત્યારે ફોન ઉપર રમા કોઇકને તેના પહેલા ચિત્રનાં વેચાણનો આનંદ વ્યક્ત કરતી હતી. રામાનુજમ તે સાંભળી ને પહેલા તો મલક્યો પણ પછી મોટેથી ઘાંટો પાડ્યો “રમા મારા માટે ઉપમા બનાવ. બીલ્કુલ અમદાવાદી”. 

રમાએ તેના રુમમાંથી ફોન મુકીને  હાથમાં દસ હજારનો ચેક લઇને આવી. રામાનુજમને તે હાથમાં આપી કહે “ડાર્લીંગ! જો તો મારી પીંછીની કમાલ.”

તમીલમાં રામા બોલ્યો મને ચુનો અઢી હજારનો લાગ્યો. પણ રમાને તે ન સમજાયુ.  ગેલેરીએ તેના 12500માંથી 10000નો ચેક મોકલ્યો. પણ રમા ખુશ હતી તેથી થોડા ગેલમાં આવીને કહે..”રમા તારી નવી કારકીર્દીની પહેલી સફળતા મુબારક! ”  આ કનક રેડ્ડીની કમાલ હતી. 12500 ગેલેરીને આપેલું દાન ખર્ચો ગણાશે અને ગેલેરી નવા કલાકારોનાં ઉત્તેજન માટે વપરાતા પૈસા તરીકેનુ અનુદાન ગણી ખર્ચ બતાવશે. આવક ન વધે તે માટે થનારા ગોટાળા કનક સાચવી લેશે.

ગરમાગરમ ઉપમા અને કોફી પીતા બંને ગાર્ડનમાં બેઠા હતા તે ફોટો મારિયા પાસે પોલોરોઇડ કેમેરામાં દિનાએ લેવડાવ્યો અને તે મમ્મીનાં સ્ટુડીયોમાં પહોંચી. કાગળ લીધો અને તેના ઉપર સ્કેચ દોરવા માંડ્યા..કેતન બેન ની સાથે સ્ટુડીયોમાં આવ્યો અને દિનાને જોતો રહ્યો. સ્ટેંસીલ પર કાગળ ગોઠવીને મમ્મીની અદામાં દોરવા માંડ્યુ. પુરી ત્રીસ મીનીટે જ્યારે મમ્મી ઉપર આવી ત્યાં સુધીમાં તો ચિત્ર તૈયાર થઇ ગયુ હતુ. ભાઇ અને બહેન બંને ઉત્સુકતાથી મમ્મીની રાહ જોતા હતા. નાનો કેતન બોલ્યો “મમ્મી! દીદીએ તમને બંનેને કેવી સરસ રીતે દોર્યા ?”

રમા તો દિકરીનું પરાક્રમ જોઇને આભીજ બની ગઇ. આઠ વર્ષની દિનાને ઉંચકી લઇને આનંદનાં અતિરેકમાં ઘેલી બની ગઇ. કેતન પણ રમાનાં આ પ્રતિભાવથી પ્રસન્ન હતો. સ્ટુડીયોમાંથી દોડતી દોડતી તે દિનાને લઇને રામુ ઓ રામુ કરતી તેના માસ્ટર બેડ તરફ ભાગી.રામાનુજમ નહાઇને બહાર નીકળ્યો હતો અને દોડતી આવતી રમાને જોઇને બોલ્યો..”રમા સંભાળજે!”

“પણ જો તો ખરો..આ દિનુનું પેંસીલકામ.. આ ઉંમરે આટલી સાફ રેખાઓતો મારી પણ નહોંતી ”

” મોરનાં ઇંડા ચીતરવા ના પડે રમા તારી દિકરી તારા કરતા સવાઇ થશેજ્.”

” અરે આવી સફાઇથી તો તે ક્યાંની ક્યાંય પહોંચશે મારુ દિંકુ બેટુ  ” કહીને ફરીથી તેને ગળે લગાડી. કેતન તેને જોઇ રહ્યો હતો તે સમજતા રામુ બોલ્યો “ઠીક હવે દિકરી જાતને બહુ પોરસાવવી નહીં એને તો સર્વગુણ સંપન્ન બનાવવાને કે જેથી સાસરે સ્થિર થાય્. તેનો ડાન્સ ક્લાસ કેવો ચાલે છે?”

“ અરે દિંકુ બેટો તો ત્યાં પણ હોંશિયાર છે. તેની રત્ના મેડમ તો કહે છે તેની નૃત્ય નજાકત તો અજબ છે અને એક જ વખતમાં મુદ્રા શીખી જાય છે. “

“રમા મારે હવે મોડું થાય છે આજે કૉલ ઉપર છું મારે જવુ પડશે.”

“આજે રવિવારે પણ!”

“ રમા  તને તો ખબર છે ને કે લક્ષ્મી આવતી હોય ત્યારે મોં ધોવા ના જવાય? “

“હા પણ આજે કેતન ને વોલીબોલની પ્રેક્ટીસ માટે લઇ જવાનો છે તે યાદ છે ને સાંજે પાંચ વાગે?”

“અને હા આજે તારી સાથે ગુજરાતી હોટેલમાં જમવા જવાનું છે તે પણ યાદ છે.”

તેની મર્સીડીઝ નીકળી અને બધા તેને આવજો કહી ઘરમાં દાખલ થયા.

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય-3

 સાંજે ગુજરાતી રેસ્ટોરંટમાંથી જમીને પાછા આવતા હતા ત્યારે રામાએ રમાને ખખડાવવાની શરુઆત કરી

“ રમા તને અજાણ્યા લોકો સાથે ખપાવતા શરમ નથી આવતી ? “

“મુંબઇનાં પાર્લાવાળા માસીનો દિયર હતો કેસરી. “

“હા. મને ખબર છે. પણ લો લાવો અને પડતુ મુકો ના કરી શકાય્?  આખા ગામની ખબર લેવાની અને રાખવાની તારી આ પંચાત મને તો નથી ગમતી.”

 નાનો કેતન કહે “મોમ આ પંચાત એટલે શું ? ”

દિના બોલી – જરૂર વિનાની ચર્ચા.

રમા કહે ના એ જરૂર વિનાની નહોંતી તેણે મને ગુજરાતી સમાજ્ના મેળવડા માટે આમંત્રી. અને દિના અને કેતનની જોડીને સ્ટેજ પર લાવવા કહેતો હતો.

 દિના 8 વર્ષની અને કેતન 4 વર્ષનો અને સત્યમ શિવમ સુંદરમનું ગીત राधा क्युं गोरी में क्युं काला રજુ કરવાનું નક્કી કર્યુ છે.

રામાનુજમ શાંત થઇ ગયો..હવે એક મહીનો ભાઇ બહેન અને રમા બધા પ્રેક્ટિસમાં લાગી જશે..અને તે સ્ટેજ પાછળનો મુલ્યહીન માણસ થઇ જવાનો.પણ ખૈર તેને ગમતુ હતુ કે દિના અને કેતન અમેરિકામાં ભારતિય સંસ્કૃતિથી જાણકાર થતા હતા. આમેય તેના બાપાએ તેને મેડીકલ કોલેજમાં એડમીશન અપાવ્ય સિવાય કોઇ ધાડ મારી નહોંતી તેથી તેણે પણ કંઇ બાળકો મટે કરવાનું હોય તેવુ તે સમજતો નહીં…અને રમા બધુ જ કરતી હતી તેથી તે પૈસા કમાવાનુ અને સાંજે સોકર જોવાનુ અને બીયર પીવાનું એ બે કામ કરતો. રમા માનતી કે રામ ભલે ક્યાંય મદદરૂપ ન થતો હોય પણ તે જે કરતી હોય તેમા વિઘ્નો પણ નથી નાખતોને..

એક મહીનાની પ્રેક્ટીસ અને તેના નૃત્ય શિક્ષકની તાલીમથી બંને ભાઇ બહેન તૈયાર થઇ ગયા. કેતનને જરકસી જામા અને વાઘા પહેરાવ્યા માથે મુગટ અને મોરપીંછ અને વાંસળી આપી અને સ્ટેજ ઉપર ગીત વાગે અને તે પ્રમાણે રમાબેન જે માતા યશોદા બનવાની હતી તેને પુછવાનું હતું. દિના રાધાનાં પાત્રમાં હતી. ઘણા બધા પ્રોગ્રામ હતા અને જ્યારે કેતન નો વારો આવ્યો ત્યારે તે ઉંઘમાં હતો તેથી તેને સુતેલો રાખીને રમાએ અને દિનાએ તે કાર્ય ક્રમ રજુ કર્યો..અને ખુબ જ તાળીઓનાં ગડ ગડાટ સાથે તે કાર્યક્રમને પ્રથમ ઇનામ મળ્યુ.

પાછા જતી વખતે દિના કેતન નો ફુંગરાયેલો ચહેરો જોઇ ને ડરી ગઇ. કેતન કહેતો હતો મને ઉઠાડવો તો જોઇએને..દિના કહે  ભૈલા તુ સખત થાકેલો હતો અને મેકપ પણ બગડી ગયો હતો અને કેશરી મામા કહે હું એને રાખીશ તમે સ્ટેજ ઉપર પ્રોગ્રામ આપી આવો. કેતન થોડુંક રડ્યો પણ તેને તે દિવસે સમજણ તો પડીજ ગઇ કે મમ્મી વેરો આંતરો કરે છે. હું કાળો છુંને તેથી. દિના કહે ના ભૈલા એવું નથી.

પપ્પાને પણ એવું લાગ્યુ પણ હવે સ્ટેજ નથી કે નથી પ્રેક્ષકો..તેણે તો આગળ વીડીયો કરેલ તેમની પ્રેક્ટીસની ટેપ કાઢી અને બતાવવા માંડ્યુ કે ડાંસ કરવું એ છોકરીઓનું કામ સારુ થયુ કે તને ઉંઘ આવી ગઇ. ચાલ આપણે સોકર તરફ ધ્યાન વધુ આપીયે. એ પુરૂષોનું કામ છે.. કલા બલા તો ઠીક મારા ભાઇ અહીં તો ભણ અને મજા કર. ચાર વર્ષનો કેતન સમજ્યો બધુ પણ તેની આંખ ચુમતી હતી તેને રહી રહીને યાદ આવતુ હતુ કે મમ્મીએ મારી સાથે આવુ કેમ કર્યુ ? મોટી બેનને આગળ લાવે છે અને મને પાછ્ળ રાખે છે. દિનાથી કેતનનાં આંસુ જોવાતા નહોંતા તે વારે વારે આવી ભૈલાને વહાલી કરી જતી હતી.

તે રાતે કેતન ને સ્વપ્નુ આવ્યું બે વિચિત્ર અઘોરી તેને ઉંચકી જવા આવ્યા છે અને દિના તે થવા દેતી નથી. મમ્મી ઉભી ઉભી હસે છે અને બુમો પાડીને કહે છે કેતનને છો લૈ જતા અઘોરીઓ! તુ બેટા અહી આવી જા…પણ દિના કહે છે મમ્મી ના મારો ભૈલો છે હું નહીં આપુ. થોડી વારે તે અઘોરીએ સ્વરૂપ બદલ્યુ અને મગર બનીને પગ પકડ્યો દીના તો બુમો પાડતી જ રહી અને મગર કેશરી મામા બનીને બોલ્યા રમાબેન તે સુઇ ગયો છે ને સુઇ જવા દો અને તેમણે તેના જરકસી જામાને ઉતારી લીધો કેતન જોરથી બુમ પાડીને જાગી ગયો..પરસેવે રેબ્ઝેબ અને પથારી ભીની કરી દીધી હતી.

દિના ઉઠી ગઇ તેણે છાનુ છાનુ રડતા કેતન ને પાણી પાયુ અને પુછ્યુ શું થયુ ભૈલા બીક લાગી.. તેણે હા પાડી અને બેન ની ગોદમાં લપાઇને સુઇ ગયો. તેને લાગતુ હતુ કે મમ્મી એ આવુ નહોંતુ કરવુ જોઇતુ..તેને આ ઘટનામાં પોતાની જાતને પણ દોષી માનતી હતી..પણ તેને કનૈયાનો જરક્સી જામો પહેરી માથે મોર્પીંચ્છ લગાવેલી કૃષ્ણની પોતાની મુરત બહુ ગમી અને તેથી પણ વધુ લોકોએ પાડેલી તાળીઓનાં ગડગડાટ માં તે ઝુમતી હતી.તેને બદલે કેતને આ રોલ કર્યો હોત તો બધુ સાદુ સાદુ હોત્ તેને મમ્મી આ તબક્કે સાચી લાગી. કેતન નાગાલ પરનું આંસુ લુંછી તે પોતાના બેડ ઉપર સુવા ગઇ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય -4

 રમા અને ડો. રામાનુજમનું લગ્ન જીવન આમ તો એક ઉબડ ખાબડ ચાલ્યુ જતુ હતુ..દિના અને કેતન દિવસે દિવસે મોટા થતા જતા હતા. દિનાની સોળમી વર્ષગાંઠની પાર્ટી હતી ત્યારે કેતન ઘરમાં પહેલી વખત સીગારેટ સળગાવી રામાજુનમની અદામાં સ્ટેજ પર આવીને કોમેડી કરતો હતો ત્યારે દિના સિવાયનાં બધા મિત્રો તેની નાદાનીયત ઉપર હસતા હતા. દિના ત્યારે જાણતી હતી કે તેનો નાનો ભાઇલો સૌનું ધ્યાન ખેંચવા અને ખાસતો દિનાની વર્ષગાંઠ બગાડવા આ કરતો હતો. દિનાએ તેના મિત્રોની સામેજ કેતન ને ખખડાવ્યો..આ કંઇ સારા લક્ષણ નથી પપ્પાની તે કંઇ નકલ ઉતારાય ? સીગારેટ પીવાની બાબતે મોટુ લેક્ચર ઝાડી દીધુ. રમાબેન ને કેમ તે વખતે દિનાને રોકવાની ઇચ્છ ના થઇ અને કેતનના મગજે ફરી નોંધ લીધી કે હું કાળો છું ને તેથી દીદી મને ખખડાવે છે. અને મમ્મીને પણ દીદીની વાત સાચી લાગે છે બાકી આ તો પપ્પા ની મજાક નો એક ભાગ હતો..બધા કેટલુ હસતા હતા.

 તે તેની ઉંમર કરતા વધુ ઝડપથી મોટો થઇ રહ્યો હતો. દિનાને મળેલી ગાડી અને તેને ગાડી ચલાવવા મળેલુ લાયસંસ તેને ખુંચતુ હતુ.. ક્રેડીટ કાર્ડ મળ્યુ ત્યારે તો તે બળીને રાખ થૈ ગયો. તેને તો જલ્દી જલ્દી બધુ જ કરવુ હતુ. રમા તેના ઉપર ખુબજ કડક રહેતી અને સમજાવવા મથતી કે દિના હવે કેટલો સમય તે ઘરમાં.. તેના ગયા પછી બધુ તારુ  જ થવાનુ છેને…

રામાનુજમ રમાને કહે કે તે આવો જ હતો નાનો હતો ત્યારે..તેને પણ તેની દીદી ગમતી હતી પણ તેનાથી નાનો અને રામાથી મોટો શીવા સાથે તે કાયમ લઢતો અને બાખડતો. કેતન તેનુ જ બચપણ છે. રમા કહેતી ભાઇ બહેન જઘડે તે નવુ નથી પણ દિનાને મારો ભૈલો ભૈલો કરીને મોં સુકાતુ નથી જ્યારે ભૈલાને તો દીદી માટે ભારે ઝેર્. એ કંઇ ચલાવી ના લેવાય.

દિના પાસે હવે કાર હતી ક્રેડીટ કાર્ડ હતુ અને 12 પાસ કરીને તે હાવર્ડ્માં જવાની હતી તેથી કેતનને ક્યારેક અવગણીને તો ક્યારેક તેની વાતો ખોટી છે કરીને મમ્મીને પોતાના તરફ વાળી લેતી. ઉગતી જવાની અને જરૂર કરતા વધુ લોકો તરફથી મળતા ભાવને કારણે દિના પોતાની જાતમાં સફળ પેંટર અને સફળ નૃત્યાંગના માનતી. હાવર્ડમાં પેંટીગની તાલીમ લેવાની હતી તેથી રાઇ તો ભરાવાજ માંડી હતી. તેવામાં તેના ચિત્ર રણમાં ભટક્તો પ્રેમી (મજનુ)  ને તેની સ્કુલ ડિસ્ટ્રિક્ટમાં પ્રથમ પારિતોષીક મળ્યુ ત્યારથી તો તે તેની કારકીર્દી માટે સભાન થઇ ગઇ. તેની પેંટીગ શિક્ષિકા લોરેલ તેને ચિત્ર સમજાવવા સતત રંગોની પરિભાષા અને પીંછી દ્વારા સર્જાતા વણાંકો માટે સતત કહેતી રહેતી. તે દિવસે જ્યારે “મજનુ” ચિત્રમાં તેણે સાંજનું ચિત્રણ કરવા ઝાંખો નારંગી રંગ ભર્યો ત્યારે લોરેલે તેને સાથે કીરમજી રંગનીં ભલામણ કરી અને તેનો અમલ કર્યા પછી તો મજનુ જાણે જીવંત થઇ ગયો. પારિતોષીક વાળુ ચિત્ર 250 ડોલરનું પારિતોષીક લઇને આવ્યુ ત્યારે રમા ખુબ જ ખુશ હતી.

કેતન તે સમયે સ્ટુડીયોમાં આવીને બોલ્યો..દીદી મારું આવું ચિત્ર કેમ બનાવ્યું છે ? ત્યારે પહેલા તો તેને લાગ્યુંકે તે મશ્કરી કરે છે. પણ રમાએ જ્યારે તે ચિત્ર ધ્યાન થી જોયુ ત્યારે તે પણ બોલી દિના તારુ ચિત્ર આ ખુણે થી જોઇએ છે તો કેતનનો ચહેરો ઉપસાવે છે. થોડાક સમયની ચુપકીદી પછી રમા બોલી પેંટર જેને બહુ ચાહતો હોય તેનુ ચિત્ર અજાગૃત મન હરદમ ઉંપજાવ્યા કરે. મારા શરુઆતનાં ચિત્રોમાં અને તારા જન્મ પછીના ચિત્રોમાં આ તફાવત દેખાતો હતો. તને તારો ભૈલો બહુ વહાલો છે ? તે કેતનને જોઇ રહી હતી અને એકદમ તેને વહાલ ઉભર્યુ..કેતનને છાતી સરસો ચાંપી દીધો. સામન્ય રીતે તેનાથી આવા વહાલનાં હુમલે કેતન ચીઢાતો પણ આજે તે શાંત હતો. બહેન ના વહાલને માણતો હતો. પણ રમા બા છંછેડાયા.  કેતન!  અને પાછુ ફરીને દિનાને કહ્યુ છોકરો હવે મોટો થઇ ગયો છે તેને બાથમાં નહીં લેવાનો…

દિનાને ગમ્યુ તો નહીં પણ કેતનનાં બહાર ગયા પછી રમાબેન બોલ્યા તે તારી છાતી સામે પુરુષની જેમ જોતો હતો. દિના તો છક્ક જ થઇ ગઇ એને લાગ્યુ કે મમ્મી વધારે પડતુ કરે છે. પણ તે ઘણી વખત સાચી પડી છે તેથી વિરોધ કરવાને બદલે મૌન રહી..તેને તો એવુ કદી લાગ્યુ નહોંતુ. અને એવી નજરોથી તે વાકેફ નહોંતી તેમ પણ નહોતુ. નીખાર એને એવી રીતે જોતો અને તેને ગમતુ હતુ. જો કે દરેક બોય ફ્રેંડ બનવા મથતા છોકરાઓ એને આવી જ નજરે જોતા હતાને?

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય -5

તે દિવસની સવાર કેતનથી ફરી બગડી. રમા તેના તૈલ ચિત્રોમાં સુંદર રંગ ભરી રહી હતી કેતને આવીને મમ્મી પાસે પૈસા માંગ્યા. આ કોઇ ચિંતા કરવાની ઘટના નહોંતી દરરોજની જેમ તેણે કેતનને 20 ડોલર પાકીટમાંથી લઇ લે તેમ કહ્યું અને તે રંગ પુરતી રહી. બપોર પડી અને કામ કરવા વાળી જોએલ કામ પુરુ કરીને તેનો પગાર લેવા આવી ત્યારે પાકીટ ખાલી જોઇને વિચારમાં પડી ગઇ. જોએલને કહ્યુ તુ જરા નીચે રાહ જો હું હમણા તને પૈસા આપુ છુ કહી તે માસ્ટર બેડરૂમનાં કબાટ તરફ વળી જોએલને જે વેતન આપવાનુ હ્તુ તેટલા પૈસા કાઢીને તે નીચે આવી. તેને ખબર હતી પર્સમાં એકસો બત્રીસ ડોલર હતા અત્યારે ખાલી સોનો નોટ હતો એટલે વીસને બદલે બત્રીસ ડોલર લઇને કેતન ગયો.

એણે દિનાને ફોન કરીને પુછ્યુ “બેટા મારા પાકીટમાંથી તેં પૈસા લીધા હતા?”

દિના કહે “ના મમ્મી. મને હવે કેશની જરુર જ ક્યાં છે મારી પાસે તો ક્રેડીટ કાર્ડ છે.”

લંચ ઉપર રામાનુજમ આવ્યો ત્યાં સુધીમાંતો કેતન ચોર થઇ ગયો આજે બાર ઉઠાવ્યા કાલે એકસોવીસ અને ક્યારેક બારસો ઉઠાવશે ક્યાંક દુકાનમાંથી ઉપાડશે અને પોલીસ ઘરે આવશે તો કેવુ લાગશે જેવુ વિચારી વિચારીને અર્ધી થઇ ગઇ. રામનુજમને જમતા જમતા વાત કહી ત્યારે તો લગભગ ગુસ્સામાં અને પછી દુ:ખમાં રડી પડી.

રામાનુજમ કહે “ એને એની શાળાથી આવવા દે. તુ ગુસ્સે ના થઇશ હું શાંતિથી પુછી લઇશ.”

રમાનો ગુસ્સો હજી ૧૦૨ ડીગ્રી પર હતો. સમય વહેતો જતો હતો.

દિના કેતન ને લઇને આવવી જોઇએ

 આબાજુ નિશાળ ઉપર પોતાની રાઈડની રાહ જોતો હતો. તેની આતરિક હાલત ભયભીત હતી. તેણે આજે લંચ પણ ન લીધુ અને રોબર્ટ સાથે થયેલી મારા મારી થી વાગેલા ઘા ઉપર ટીચરે પટ્ટી તો મારી પણ ડર ખુબ લાગતો હતો. ગઇ કાલે લીધેલી પડીકીથી સવારે ચક્કર આવત હતા

અને તે ચક્કરમાં ચક્કર થઇ ગયુ. નશામા લફરુ થઇ ગયુ..અને રોબે તેની બેન નો પક્ષ લઇને બે થપ્પડ રસીદ કરી દીધી..પ્રિન્સીપલ એગવેલ હતા નહી તેથી બચી ગયો..પણ પૈસા બધા રોબ ધામી ગયો…

દિના તો એને માથે પટ્ટી જોઇ હેરાન થઇ ગઇ..” શું થયુ કેતુ..?”

“ કંઇ નહી.. રોબ સાથે હાથા પાઇ થઇ.”

“પણ રોબ તો તારાથી મોટો છે તેની સાથે લડવા કેમ ગયો?”

“ દીદી મને કશુક ખાવા આપ્યુ અને પાચ મીનીટ પછી કહે તે જેનીને કેમ છેડી?”

“ અરે જબરી દાદાગીરી છે!..પછી?”

“ મને તો ઉંઘ આવતી હતી તેથી હું કશુ કઇ જવાબ આપુ તે પહેલા બે થપ્પડ મારી અને મને કહે તુ આટલી નાની ઉંમર બ્રાઉન પીએ છે.. ચાલ પૈસા કાઢ..કહી ગંદી ગંદી ગાળો બોલતો ફરી મને મારવા આવતો હતો તેથી મે પૈસા આપી દીધા.”

દિના કેતન ને લઇને ઘરે જવુ કે પ્રિન્સિપાલ પાસે તે નિર્ણય ન કરી શકી પણ તેના સુજેલા ગાલ સામે જોઇને પહેલા પપ્પાને દવાખાને લઇ જવો તેમ વિચારી તે દવાખાના તરફ વળી.

રામા તો કેતનને પડેલા મારથી સમજી ગયો કે ગેંગમા કેતન સપડાયો તેની સારવાર કરીને પોલીસને ફોન કર્યો અને કેતનની સ્કુલમાં નર્સને ફોન કર્યો.

નર્સ કહે ”કેતને બ્રાઉન સુગર ખાધી છે પ્રિન્સિપાલ એગ્વેલ નથી તેથી તેને સારવાર આપીને છોડી દીધો છે.”

રામા કહે” તેને કેક ખવડાવીને રોબે લુટી લીધો છે..નર્સ કહે કાલે તમે સ્કુલમા ફરિયાદ કરજો અને કહોતો પોલીસ કોન્સ્ટેબલને તમારે ત્યાં મોકલાવી આપુ.”

રામા કહે ” ભલે હુ મારા વકીલ સાથે વાત કરી પછી તમારી સાથે વાત કરીશ”

નર્સ કહે ” વિચારીને કરજો. કેટલા ડોલર હતા?”

રામા કહે ”૩૨ ડોલર.જાણે તે તો કઇ ખાસ નહોતા પણ તેને માર્યુ છે એટલે…”

નર્સ કહે ” આપના મિત્ર કેવલરામાની ના છોકરા સંદીપનાં મર્ડરનો ચાર્જ તે રોબ ઉપર છે..તમારી જગ્યાએ હું હોઉ તો કેતન ને બ્રાઉનથી બચાવવાનું વિચારો…એક વખત ખાધી તેથી આ ઉંમરે તેનો આદી બનતા વાર ના લાગે…”

રામા કહે ” મને અંદાજો આપશો તેણે કેટલી બ્રાઉન સુગર લીધી હતી”

” તેના વજન પ્રમાણે તો ઘણી બધી…અને કેતનની વાત માનવાને બદલે તેને આ દળદળમાથી બહાર કાઢવા મથજો”

નર્સની વાતોથી અને કેતનની દશાથી મુઝાયેલા રામાએ તેને ગ્લુકોઝ ઉપર ચઢાવી દીધો. દિના રડતી હતી અને રમા ફોન ઉપર દિનાને રડતી સાંભળી ને દવાખાને પહોચી…તેનો ગુસ્સો બેભાન જેવા કેતન ને જોઇ ક્યાય હવાથઇ ગયો…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય -6

ડો. રામાનુજમ વકીલ એડવર્ડ સાથે વાત કરતા કરતા બોલ્યા ” પણ તેણે કેતન ને માર્યો છે. મારે પોલીસને જાણ કરવી કે નહીં તેની દ્વીધા છે.”

એડવર્ડ કહે ” ડોક્ટર તે તમારો અધિકાર છે પણ સ્કુલની નર્સે આ કિસ્સો નોંધ્યો નથી તે તમારા ઉપર મોટો ઉપકાર છે. જેવો તમે કેસ દાખલ કરશો ત્યારે કેતન નર્કોટીક્સની ચુંગાલમા વર્ષો સુધી રહેશે. બોબ કે જેણે તેને માર્યુ છે તે તો પેરોલ ઉપર છે અને તેની સજા વધશે…મને કેસ લેવાનો વાંધો નથી મારુ તો એજ કામ છે.પણ તુ મિત્ર છે તેથી વકીલ તરીકે નહીં મિત્ર તરીકે ના પાડુ છું કે આ ગંજેરીઓ તારા જેવા પૈસાદારનાં છોકરાને મફત બ્રાઉન સુગર એટલા માટે ખવડાવે કે તે બંધાણી થઇ જાય પછી તેમની દુકાન ચાલતી રહે અને તમારે ત્યાં ધાડ પડતી રહે.”

” તો હું કશું જ ના કરું? “

” ના મેં તેમ નથી કહ્યું..છોકરા પર ધ્યાન રાખ. આ બધા ચક્રોને તોડવા ઘરમા હુંફનું વાતાવરણ જરુરી છે.”

રમા આ વાતો સાંભળતી હતી. તેને ભારે ચિંતા થતી હતી. તેણે રામનુજમ તરફ ચિંતીત નજરે જોયુ અને રામાનુજમ પણ શોક્ગ્રસ્ત હતો. દિના ભાઇલો મારો ભાઇલો મારો કહી તેના માથામાં હાથ ફેરવતી હતી. તેને રડવુ આવતુ હતુ પણ તે ભાઇલાનાં સુજેલા મોં પર બાંધેલા પાટાપીંડી જોઇને સહેમી ગઇ હતી. ચાર બોટલે તેને હોંશ આવ્યા ત્યારે રામાનુજમ, રમા અને દિના તેને ગાડીમા ઘરે લઈ જતા હતા ત્યારે બાઈક ઉપર રોબ પાછળ આવતો હતો. દિનાને ભયનું લખ લખુ પસાર થઈ ગયુ..પણ પપ્પા આગળ હતા તેથી શાંતિથી ગાડી ચલાવ્યા કરી. ગ્રીન એવન્યુની રેડ લાઇટ ઉપર તે બાજુમાં આવીને ઉભો રહી ગયો અને ગંદી ગાળો બોલતો બોલતો કહે ” તારો ભાઈ હવે ખરડાઇ ગયો. ચુપ ચાપ પૈસા આપતી રહેજે દિનાડી નહીંતર જોવા જેવા તારા પણ હાલ કરીશ!”

દિના એકલી હતી તેથી તેણે મોટે થી હોર્ન વગાડ્યુ જાણે ગેંગની સામે યુધ્ધ કરવા રણશીંગુ ન વગાડતી હોય…દિનાનું હોર્ન સાંભળીને રામાએ પણ હોર્ન વગાડ્યુ અને કોપ આવતો દેખાયો તેથી રોબ વળી ગયો. કોપ એની પાછળ ગયો અને રામા અને દિના ગ્રીન એવન્યુ છોડીને લિંકન ટનલ દ્વારા ઘર તરફ રવાના થયા.દસેક મીનીટ ગાડી ચાલી હશે ત્યાં કોપ આવતો દેખાયો. દિનાએ ગાડી ઉભી રાખી. લેડીકોપ રોબને પકડીને લાવી  હતી અને દિનાને પુછ્યું આ કુતરો તારા ઉપર ભોંકતો હતોને? તુ ફરિયાદ લખાવીશ તો ત્રણ મહીના જેલની હવા વધુ ખાશે.

દિના અને રામા એ કહ્યું “અમે તેને ઑળખતા નથી..અમને કંઇ નુકશાન કર્યુ નથી તેથી તેની ફરિયાદ નથી કરવી..વળી અત્યારે તો તે પીધેલો છે તેથી તમે જે કરશો તે કાયદાકીય રીતે બરોબર હશે.”

થોડીક ચુપકીદી પછી લેડી કોપ કહે” તમે બંન્ને બહાદુર છો તેના અભિનંદન. પણ આવાથી ડરીને જે રહે છે તેને આ લોકો વધારે ડરાવતા હોય છે.”

લેડી કોપ કહે “તમે બંને એ કારનાં હોર્ન વગાડ્યા હતા તેથી તમને પુછવાનૂં ”

તેનુ કાર્ડ હાથમાં આપતા તે બોલી” દિના થોડોક સમય સાવધ રહેજે અને જરુર પડે મને ફોન કરજે” હવે ચમકવાનો વારો દિનાનો હતો કારણકે લેડી કોપે તેને તેના નામ સાથે વાત કરી.

ફડકતા હૈયે તેમના ઘરે પહોંચી જરા સ્થિર થયાને ફોન ની ઘંટડી વાગી.

નિખાર ફોન ઉપર હતો.” દિના કેતન ને કેમ છે?”

“તને કેવી રીતે ખબર પડી?”

“સ્ટીફીનો ફોન હતો તેણે કહ્યું કે કેતન અને રોબને મારા મારી થઇ ત્યારે તે ત્યાં હતી”

“પણ મારા મારી થઈ શા માટે?”

“રોબ પાસેથી કેતન છેલ્લા અઠવાડીયાથી બ્રાઉનના પડીકા લેતો હતો.”

“શું?”

“હા અને આજે પૈસા આપવાનો દિવસ હતો અને કેતન પાસે પુરતા પૈસા નહોતા”.

“ના હોય? હજીતો તે બાર વર્ષનો છે”

“પહેલા મફતમાં રોબ કુકી આપતો હતો અને હવે તેના વિના ચાલતુ નહીં હોય..”

“ઓ માય ગોડ!” કહી દિના ફોન ઉપર ધ્રુસકે ને ધ્રુસકે રડી પડી.

દુર્લક્ષ્ય-૭

રાત આખી ઘરમાં અજંપો રાસ લેતો રહ્યો. રમા, રામા અને દિના જાણે ઘરમાં મૃત્યુ આવ્યુ હોય તેમ ડુસકાઓથી અને નિરાશાઓથી શ્વસતું રહ્યું. કેતન જ્યારે ભાનમાં આવ્યો ત્યારે માથામાં દુઃખે છે તેવી ફરિયાદ કરતો અને હિબકા ભરતો હતો.

રમાથી તેનુ દુઃખ જોવાતુ નહોંતુ અને તેથી તે પોતાની જાતને પણ મનોમન કોસતી હતી. દિના જેવું ધ્યાન કેતન પાછળ તેણે આપવુ જોઇતુ હતુ પણ તે ક્યારેય આપી શકી નહોંતી. વળી રામાને ખબર હતીકે રમા પોતાના બધા સ્વપ્નાઓ દિનામાં અને દિના દ્વારા પુરા કરતી હતી. જ્યારે કેતન આમેય શામળો હતો તેથી રામાની માલિકી હતી. રામા તેને સફળ ડોક્ટર બનાવવા માંગતો હતો. કેતન દિનાને મળતું મમાનું વહાલ ઝંખતો હતો. તેને પપ્પાને દિવસે કામ અને સાંજે બીયર પીતા જ જોયા હતા.જ્યારે મમ્મી દિનાને માટે જે  કંઇ કરે તે બધુ તેને પણ કરવું હતું.

રામા તેને લીગો અને તેની બધી એડવાન્સ રમતો લાવી આપતો પણ તેણે કરેલા પ્રોજેક્ટોમા સહાય કરવાની હોય કે સોકરની ગેમની પ્રેક્ટીસમાં લઇ જવાનો હોય તો તે સમય તે ફાળવી શકતો નહીં. ક્યારેક ડોક્ટર ઓફીસમાંથી એલેક્ષ તેને લઇ જાય અને મુકી જાય અને કેતનનું મન પપ્પાને ઝંખે. તેની પ્રેક્ટીસ દરમ્યાન તેણે કરેલા પરાક્રમોને તાળીઓથી વધાવનાર મમ્મા કે પપ્પા ત્યાં હાજર નહીં તેથી વ્યથીત થાય. એકલી દિના ક્યારેક તેને લીગો રમવામાં મદદ કરે ત્યારે તે આનંદમાં હોય! પણ એવા દિવસો હોય કેટલા? મહિને એકાદ વાર!

અચાનક તે ઉંઘમાં બડબડ્યો.”  no Jenny no..I only love you”

દિનાએ માથા પર હાથ ફેરવ્યો અને કેતન ઝબકીને બેઠો થઇ ગયો. ” દીદી મમ્મી ક્યાં?”

“મમ્મી હમણા જ તેના રૂમમાં ગઇ.”

” કેતન ભૈલા! હવે તને દુખાવો કેમનો છે?” દુઃખ મિશ્રિત લાગણીઓથી તેને પુછ્યુ.

” મને ચક્કર આવે છે અને ભુખ પણ લાગી છે.”

“હું રસોડામાંથી કંઇક લઇ આવુ. તુ જીરામીઠાની ભાખરી ખાઇશને?”

“ભલે” અને તે બીજી બાજુ પડખુ ફરીને સુઇ ગયો.

ગરમ ગરમ ભાખરી અને દુધ લઇને જ્યારે દિના આવી ત્યારે કેતન ફરીથી ઘસઘસાટ ઉંઘી ગયો હતો. રસોડમાં થતા માઇક્રોવેવના અવાજે રમા જાગીને રુમમાં આવી. રડી રડીને તેની આંખ લાલ ચોળ હતી. દિનાની સામે જોઇને ફરી તેની આંખ ભરાઇ ગઇ. હવે શું થશે?નો પ્રશ્નાર્થ ચિન્હ તેની આંખમાં ડોકાતો હતો.

મમ્મી!  કેતન મોટો થઇ ગયો છે. હમણા ઉંઘમાં બબડ્તો હતો .”  no Jenny no..I only love you”

રમાએ વળતો પ્રશ્ન કર્યો ” તુ ઓળખે છે જેનીને?”

દિના કહે “રોબની નાની બહેન”

રમાથી મોટો નિઃસાશો નંખાઇ ગયો..”પેલા ગંજેરીની બહેન..”

“મમ્મી મને તો કેતનની બહુજ ચિંતા થાય છે. તેને સોબત ખોટી મળેલ છે અને બધે મારી ઈર્ષ્યા કર્યા કરે છે. મને તારુ ધ્યાન બહુ મળેલ છે અને તેને નથી મળતુ તે વાત તેને બહુજ કઠે છે.”

‘દિના તારી વાત સાચી નથી. માબાપને મન તો બધા જ સરખા. છોકરીને સાસરવાસ કરવાનો તેથી લાડકોડ વધુ મળવાના અને છોકરો તો કાયમ સાથે રહેવાનો..જે કંઇ કચાશ રહી ગઇ હોય તે દુર કરવા આખી જિંદગી પડી છે ને?

“ના. મમ્મી કેતન ઉપર હવે તુ વધારે ધ્યાન રાખ.તે પ્રેમ માં પડ્યો છે ખોટી ઉંમરે..તે ડ્રગમાં સપડાયો છે ખોટી ઉંમરે. એની સાથે બધુ ખોટુજ થાય છે.”

સારુ બેટા તારો ભૈલો છે પણ મેંતો  થથરતી જાંઘે તેને જનમ આપ્યો છે. મારું પણ તે પીંડ છે.

કેતન તંદ્રાવસ્થામાં આ બધુ સાંભળતો હતો..તેની આંખની કોરે આંસુનું બીંદુ ઝમતુ હતુ…તે બોલ્યો ” Mom I love you “

રમા બહેન ભાવ સભર અવાજે બોલ્યા “ યા બેટા  I love you too but I am angry on you..”

કેતન ફરી બોલ્યો ” Mom I love you “

ત્રણેયની આંખ ભીની હતી. ભાખરી ઠંડી પડી ગઇ હતી અને નવો ધુમસ્સ ભર્યો દિવસ ઉગી ચુક્યો હતો. રાત્રે પડેલ હીમ સફેદ ચાદર બનીને લોન ઉપર ઠરતુ જતુ હતુ. રામાનું ટ્રેડમીલ ચાલુ થઇ ગયુ હતુ. જિંદગીએ જાણે થોડો શ્વાસ લેવા સમય આપ્યો હોય તેવુ ટીવી ઉપરનું શાંત સંગીત વાગતુ હતુ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય-૮

સવાર નો સૂર્ય જે સંદેશ સૌને માટે લાવ્યો હતો તે જ સંદેશ કેતન માટે પણ હતો પણ તેને જોતા સૌ ચશ્માને બ્રાઉનનો રંગ લાગી ગયો હતો. હવે દરેક આંખોમા ઘૃણા હતી. આટલી નાની ઉંમરથી બ્રાઉન સુગર…દિના એક માત્ર તેને ભુલો પડેલો ભૈલો કહેતી પણ તેને જ્યારે નિખારે કહ્યું કે તે નિયમિત રીતે બ્રાઉન લે છે ત્યારે મનાતુ નહોંતુ .એક અઠવાડીયુ ઘરે રહીને તે ઉબાતો જતો હતો. તેને પેટમાં સખત દુખતુ હતુ. મોમ સ્ટુડીયોમાં ડેડ ક્લીનીક ઉપર અને દિના કોલેજમાં.ટીવીનાં શોમાં તેને રસ પડતો નહોંતો. તેને સ્કુલમાં જવું હતુ, જેનીને મળવુ હતુ.તે નાનો હતો પણ મુંછનો દોરો ફુટવા માંડ્યો હતો. પણ સાથ સાથે બોબનો પણ ડર લાગતો હતો. મમ્મીને તો જુઠુ બોલીને પટાવી લીધી પણ હવે પૈસાનો જોગ થતો નથી. જ્યાં કદી તાળા જોયા નહોતા ત્યાં તાળા વાગવા માંડ્યા હતા. જીની સાથે ફોન ઉપર વાતો કરવા મથ્યો પણ ધરાર નિષ્ફળતા મળી. બહુ વિચાર્યા કર્યુ અને રડ્યા કર્યુ.તેને થયું આખા ઘરમાં સૌ અચાનક તેના દુશ્મન થઇ ગયા છે.તેને નશાની હાલતમા ઝુમતા હીપ્પીઓનાં ટોળામાં દાખલ થવુ છે પણ કોઇ એમ તો હાથ ના પકડેને?

 ડો રામાનુજમે કેતન ને બેંગ્લોર મોકલી દેવાની પાકી તૈયારીઓ કરી લીધી હતી.

રમા તેને જોતી અને ઉંડા નિઃસાશા નાખતી અને વારંવાર સમજાવતી કે “બેટા જીવન ઘણું જ આપે તેમ છે અને તે સામે ચાલીને આ ઝેર કેમ કબુલ કર્યુ?”

 કેતન કહેતો” મા મને જેની ગમે છે અને તે મને જે આપે તે હું તો  પ્રેમથી ખાઉ છું,”  

રમા કહે “બેટા તે તને જે આપે છે તેમા બ્રાઉન સુગર નામની નશીલી દવા આપે છે.”

” મા. મને ખબર છે એ મને કંઇક એવુ આપે છે કે જે લેતા હું આ દુનિયા ભુલીને સ્વપ્નોની દુનિયામાં પહોંચી જઉ છુ.સ્કુલમાં દિદિ ગયા પછી કોઇ મને રોકતુ નથી ટોકતુ નથી તેથી મને મઝા પડે છે.”

” પણ તે લેવાના પૈસા તુ ક્યાંથી લાવે છે.”

” મા પહેલાતો મારો લંચ આપી દેતો હતો પણ હવે તે લંચ ઉપરાંત ખીસ્સા ખર્ચી પણ બોબ લઇ લે છે.”

” બેટા મને જે ગમતુ નથી તેજ મારી સામે આવે છે. ન ઇચ્છા હોવા છતા દિના સાથે જ તારી સરખામણી થઇ જાય છે. એ છોકરીને કહેવાની જરુર પણ નથી પડતી અને એક પછી એક મારા સ્વપ્ના પુરા કરતી જાય ચ્હે અને તુ? એક પછી એક નવા ધડાકા કરતો જાય છે. તને ડોક્ટર બનાવી તારા બાપાની પ્રેક્ટીસ આપવાનાં અભરખા અમને બંને ને છે જ્યારે દિના ભણી રહે એટલે બસ!..સરસ મુરતિયો શોધીને તેને પરણાવી દઇશ.”

” મોમ! આ તુ શું કહે છે?”

” હા બેટા મને લાગતુ નથી કે તુ ક્યારેય કશુ ઉકાળે…પ્રેમ કરવાની ઉંમર પહેલા તો તુ જેની જેની કરવા માંડ્યો. સ્કુલ તો હજી પતતા ચાર વર્ષ બાકી છે અને અત્યારથી તો નશો કરવા લાગ્યો. બધુ સમય પહેલા કરવા માંડ્યો છું બેટા આવુ જ કરતો રહીશ તો સમય કરતા વહેલો તુ જતો પણ રહીશ..”જે દિવસે તને મળતા પૈસા બંધ થશે ત્યારે તુ આ બધી દવાઓથી એટલો બંધાણી થઇ જઇશ કે હાથ પગ નહી ચાલે અને કમોતે મરીશ.”

“તો મોમ તું જ કહે હું શું કરુ?”

“જે કરવાનું છે તે અમારે કરવાનુ છે. તુ તો જાણ્તો પણ નથી કે તે જેની તને કેવો મદહોશીનો ડંખ આપી રહી છે.”

જેની તે વખતે ઘરમાં પ્રવેશી રહી હતી.  

દુર્લક્ષ્ય-૯

એકદમ ડાહ્યો બનીને કેતને મમ્મીને કહ્યું મમ્મી! જેનીને મારે બાકીના ૬૮ ડોલર આપવાના છે તે જો નહી આપુ તો બોબ અહી આવીને ધમાલ કરશે.
રમા કહે આવવા દે તેને.આજે જ પોલીસ પાસે તેને પકડાવી દઉં તેથી આ બીહામણું સ્વપ્ન પુરુ થાય. કેતને બોબનો માર ખાધો હતો તેથી તે ધ્રુજી ગયો.તેણે દિના ને બુમ પાડી. દિના તે વખત બહારનાં ગાર્ડનમાં બેઠી હતી તેથી જેની દિના પાસે ગઇ.
” દિના! I have come to apologies for my brother’s misbehavior..He is in the jail and tell Ketan he needed to attend the school without any fear!”
રમાએ જેનીની વાત સાંભળી. તે બહાર આવીને બોલી. ” જેની! This is really bad..”
” yes aunty and so I have come to apologies for my step brother!”

કેતન ડરતો ડરતો આવ્યો ત્યારે તેની સામે જોઇ જેની બોલી..” કેતન Do not feel panic he is gone for 6 months in the cell.

દિનાએ ગુસ્સે થવાનોજે મનમાં સંકલ્પ કરેલો તે ભુલી જઇ જેની ને જોતી રહી.ઘડીકમાં કેતનને અને ઘડીમાં જેની ને જોતી રમા મનમાં વિચારતી રહી આ “જેની”રોગનું કારણ છે કે કેતનને નશાની લત પડી ગઈ છે. નિર્દષ લાગતી જેના કેતન ને હગ કરી જાણે સાંત્વના આપતી હોય તેમ દેખાવ કરીને જતી રહી. રમાની નજરસામે તેણે કેતનના ગજવામાં બે પડીકી નાખીને તે જતી હતી.

દિનાએ તેને બારણા પાસે પકડી. ” Jeny! Take your stuff fom my brother’s pocket or I will call the narcotics” દિનાનો હાથ છોડાવીને તે ભાગી પણ બહુ દુર ના જઇ શકી અને દિનાએ પાછી તને પકડી. તે લુચ્ચુ મલકીને બોલી “  He phoned me 4 times for this dream peels which will coost him 50 Dollars.”

દિના એમ ગાંજી જાય તેમ નહોતી. એને નાર્કોટીક્સમાં પકડાવી દેવા રમાએ ફોન કર્યો અને દિનાને કસીને પકડી

આ ધમાચકડીમાં કેતન બાથરૂમમાં જઇ તે બે પડીકી પાણી સાથે પી ગયો.

દિના હવે ખડખડાટ હસતા બોલી ” Dina think little hard.. Ketan will be caught in sedated form and will be in cell for 6 months..and may be with Bob. I will be relieved without any evidences…”

દિનાનાં હાથ તરત જ ઢીલા પડી ગયા.જેની સાચી હતી. શિકારને વધુ સપડાતો જોઇ શિકારી હસે તેવુ હસતી હસતી જેની જતી રહી.  રમા અને દિના ગુંચવાયા વિના કેતનના આ પરાક્રમને જોઇ રહ્યા. રામાએ તેને બેંગ્લોર મોકલવાનું નક્કી કર્યુ હતુ તે સાચુ જ છે તે વાતની આજનાં પ્રસંગથી નક્કી થઇ ગયુ. બીજે દિવસે કેતન તેના રૂમ માં નહોંતો. ફક્ત હતી એક નાની કાપલી.

Mom! I know you want me to send Banglore but i am not willing to go there!..I am haapy with my pills and Jenny. Do not try to find me..and you know hippy’s need no house and no food..I have taken 1000 Dollars from your purse…

દિના, રમા અને રામા ત્રણેય માટે તે દિવસ નકામો રહ્યો…પોલિસ જેની અને કેતન ને પકડવા આકાશ અને પાતાળ એક કરી રહી હતી ત્યારે કેતન, જેની અને કાર્લોસ જુની ઇટાલીયન ટ્રક માં નોર્થ કેરોલીના પાર કરી ચુક્યા હતા.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય-૧૦

રમા અને દિનાનાં ડુસકા અને રામાનાં પોલીસ સ્ટેશન ઉપરનાં ફોન જેમ સમય જતો ગયો તેમ ઘટતા ગયા પણ રમાનાં ચિત્રોમાં કેતન ડોકાવા લાગ્યો.બરાબર મહીને પોલીસનો ફોન આવ્યો..કેતન ટેક્ષાસમાં એર્વીનમાં હતો..ત્રણ દિવસનો ભુખ્યો અને નંખાઇ ગયેલો..સ્વાભાવીક રીતેજ પોલીસે તેને ગીરફતાર કરેલો..બાકી હીપ્પીઓનાં ટૉળામાંથી ફેંકાઇ ગયેલ અને એકલો મમ્મ્મી મમ્મી કરતો રડતો હતો.

કેતન આટલી નાની ઉંમરે જેલ જોઈ આવ્યો..રામાને પૈતૃક ફરજો ન બજાવ્યાના બાણ ખુબ જ વાગ્યા…એક ગુમડું જે પાકે ત્યાં સુધી જે સણકા વેઠવા પડે બસ તેમજ કેતનને રામા સહેતો હતો. ગંજેરીને ટોળામાં રાખો ત્યાં સુધી ડાહ્યો પણ જેવું એકાંત મળે અને કોઇક ગંજેરી મળે એટલે તલપ લાગે લાગે અને લાગેજ..વળી હજાર ડોલર હતા ત્યાંસુધીતો તેને મઝા મઝા હતી. જેની તેને હની કીંગ કહેતી… પણ જે દિવસે ડોલર પુરાથયા અને કીંગ થૈ ગયા ઝીંગ…તેને બે દિવસ સુધી બ્રાઉન ન મળી અને પગનાં સાંધા ઢીલા પડવા માંડ્યા. ત્રીજે દિવસે તો ચુસાઇ ગયેલા ગોટલાને જેમ ફેંકી દેવાય તેમ ફેંકાઇ ગયો ..પણ ડ્રગ ન મળી એટલે કેતને કરી ચોરી. જે જેનાને ખબર પડી ગઈ અને એર્વીનના ઉત્તરક્ષેત્રે..ઈટાલીયન ટ્ર્ક તેને નાખીને ડલાસ તરફ રવાના થઇ ગઇ

દિના અને રમા તો હબક જ ખાઇ ગયા. રામા પ્લેન દ્વારા ટેક્ષાસ પહોંચ્યો ત્યારે તેની કોર્ટમાં સુનવણી થઇ ગઇ હતી..ચાઈલ્ડ કોર્ટે ઉંમરને ધ્યાનમાં લઇ કોમ્મ્યુનીટી સર્વીસની સજા ફટકારી હતી. અને રામાનુજમને બેદરકારી ન વર્તવાની વોર્નીંગ મળી. અઠવાડીયાની કમ્યુનીટી સેવા દરમ્યાન મળેલા કઠોર અનુભવોને લઈ રામાએ બેંગ્લોર તરફ હ્યુસ્ટનથી પ્રયાણ કર્યુ. રમા દસ દિવસ પછી બેન્ગ્લોર જવાની હતી. દિનાને કોલેજ ચાલુ થઇ ગઇ  હતી તેથી તે જવાની નહોંતી.

બેંગ્લોર જઇને રામાનુજમ તેને ડ્રગ રીલીવ કેંપમાં મુકીને રમા આવે પાછો ફરવાનો હતો. પ્રેક્ટીસ માં તેની ગેરહાજરી અસર કરતી હતી. કેતન સાથે વાતો કરતા કરતા રામા સમજતો થયો હતો કે કેતન ખુબ જ સંવેદન્શીલ છે અને તેની ઉત્કૄષ્ટ સંવેદનાઓની પળોમાં તેને સાથ આપે, તેને સમજે અને તેને હતાશામાંથી બહાર કાઢે તેવું તેનું ગાણુ ગાનાર કોઇ મળે તો તે બચી જઇ શકે છે. તેને મનમાં ફરી એક ટીસ ઉઠી..કોણ જાણે કેમ તે મારો રંગ લઇને આવ્યો પણ સંવેદનાઓ બધી રમાની લીધી?

રમાએ દિનાને તેની સંવેદનાઓને સર્જનાત્મક તરફ વાળી પણ કેમ કેતનને એ ન આપ્યુ? પંદર દિવસે રમા આવી ત્યારે કેતનને તે ગુનેગારની નજરે અને ઠપકારતી નજરે જોતી રહી.

“રમા મને લાગે છે કે હું અહીં બેન્ગ્લોરમાં મારી પ્રેક્ટીસ શરુ કરુ.”

“કેમ?”

“દિના તો હવે કોલેજમાં છે. અને ટુંક સમયમાં તે પોતાના પગ ભેર  થઇ જશે.”

થોડોક સમયનાં મૌન પછે તે બોલ્યો “હવે લાગે છે કે કેતન ને ઉભો કરવો જરુરી છે અને તેને માટે તેને ભર્યા ભાદર્યા કુટુંબની ખોટ અહીં જ પુરી પડશે.”

રમા નો ગુસ્સો તો સાતમા આસમાને હતો..”રામા હું અહીં બેન્ગ્લોરમાં આવીને તારા કુટુંબ સાથે રહુ અને તે અઢાર વર્ષના વહાણા વહી ગયા બાદ તે શક્ય જ નથી”

રામાનુજમ કહે ” મેં તુ અહીં આવ અને રહે તેવું કહ્યું જ નથી. પણ હું કેતનને તે ડ્રગનાં દોજખમાં પાછો નથી લઇ જવાનો.”

“એટલે તુ કેતન માટે તારે ધીખતી પ્રેક્ટીસ છોડી દઇશ?”

“જો દિનાને તે સર્વસ્વ આપ્યુ અને તે તારા માટે ગર્વનું કારણ બનીને?”

“હા”

” હવે હું કેતન માટે તેને સારા સંસ્કારો આપવા અને તેની જિંદગીની ભુલો દુર કરવા મથીશ. તારો તેના માટેનો ગુસ્સો આ તબક્કે નકામો છે. દવા સાથે સાથે તેને પોતાના માણસની હુંફ જરુરી છે તે અહીં મળશે.”

“રામા! મને તે મંજુર નથી.”

બંને વચ્ચે બહુ લાંબો સમય સુધી હુંસાતુંસી ચાલી..પછી રુદન નો દોર આવ્યો પછીને નિઃસ્તબ્ધતામાં રમાએ નિર્ણય લઇ લીધો..તેણે અમેરિકા રહેવું અને રામાનુજમને છુટાછેડા આપવા..કેતનને થયું કે આ મમ્મી મારી ભુલની સજા પપ્પાને કેમ આપે છે? તે તો મમ્મી સાથે રહી દિનાને હંફાવવા માંગતો હતો…પણ આ ચક્ર તો ઉંધુ ચાલ્યુ…

દુર્લક્ષ્ય-૧૧

દિનાને મમ્મી કેતનને મુકી આવી તે ના ગમ્યુ. ફોન ઉપરની દરેક વાતોમાં પપ્પા બીન વહેવારીક લાગ્યા, છતા કેતન માટેની તેમની ચિંતાથી તે પ્રસન્ન હતી. કેતન ફોન ઉપર રડતો હતો. તેને કારણે પપ્પા અને મમ્મી વચ્ચે ઝઘડો થયો તે વાત તેને ગમી નહોંતી. તેને જેની મુકીને જતી રહી અને પપ્પા તેને બેંગ્લોર લઇ આવ્યા બંને બાબતોનાં આંચકા તો લાગ્યા જ હતા.. પણ તે શું કરીશકે? તેને ઝડ્પથી મોટા થવું હતું પરણવું હતુ અને પોતાની ઓળખની પોતાની દુનિયા બનાવવી હતી.

દિનાએ વાતો દરમ્યાન આ સત્ય પકડ્યુ હતુ..એને મોટા એટલા માટે થવું હતું કે જેનીને તે પામી શકે. આતો હજી બે મહિનાનાં પ્રેમની અદા..જેની કિંમત કેતન જેલ અને દેશ છોડવાના સ્વરુપે પામી ચુક્યો હતો. તે દિનાને કહેતો હતો મારી એ બે ગોળી મને બધુજ બનવા દેતી હતી..કોઇ બંધન નહોંતુ સ્વનાં તે દોરમાં રોજ તે દિના કરતા સરસ ચિત્રો દોરતો..સ્ટેજ પર થતી સંગીત સ્પર્ધામાં દિના ને હરાવતો અને હંફાવતો..મમ્મીને નીચું જોવડાવતો…અને રાત પુરી થાય તેમ એ સ્વપ્નનો ગુલાબી મહેલ કડડભુસ થાય તે પહેલા પેલી સુંદર પરીની જેમ જેની આવતી અને ગોળી આપીને જતી..તેની સાથે સુંદર આકાશી ઉડ્ડ્યનોમાં રાખતી અને તે બહુ ઝડપથી મોટો થતો જતો હતો…

દિનાને બધુ કહેતા તે પાછો રડવા લાગ્યો…તે દિવસે જેની ગોળી ના લાવી. મારા પૈસા પુરા થઇ ગયા કહીને મને છોડીને જતી રહી…મને ખુબ જ પેટમાં દુઃખતુ હતુ..સહન થતુ નહોંતુ એટલે તો ગ્રોસરી સ્ટોરમાંથી ખાવાનું ચોર્યુ.. પણ પકડાઇ ગયો…

દીદી મને કેમ આવુ થાય છે હેં?

રામાનુજમે ફોન હાથમાં લઇને કહ્યું દિના! આ વાત મને કેતને ઘણી વખત કહી. મને લાગે છે કે રમા આ કેતન અને તેની વાતોને કદી સમજી નહીં શકે. અને તેને તારાથી અને રમાથી દુર રાખી વિજ્ઞાન ને સહારે બહાર કાઢવો હશે તો જેનીથી અને બોબ થી દુર રાખવાજ હું બેંગ્લોર રહેવા માંગું છું.

રમાને કહેજે મને તે છુટા છેડા આપે કે ના આપે જ્યારે કુદરત અમને છુટા પાડી રહી છે ત્યારે સમજીને છુટા પડવું જરુરી છે. અમેરિકામાં એના નામે પુરતા પૈસા છે અને અહીં મારે કેતન સાથે રહેવામાટે પુરતી પૈતૃક સંપતિ છે. બહુ હો હા કર્યા સિવાય સુખેથી રહેજો અને પ્રેક્ટીસ વેચવા રેડ્ડી કાર્યરત છે.

“પણ પપ્પા!”

તેનુ ડુસકું સાંભળી કંઇ બોલે તે પહેલા ફોન મુકાઇ ગયો…

જિંદગી ઝડપથી જુદા જુદા રંગો બતાવતી વહેતી  જતી હતી બ્રાઉન સુગર ની હાજરીએ કુટુંબમાંથી કેતન અને રામાને ભારત ધકેલી દીધા..રમા એકલી અને દિના પણ એકલી…અને વિના આવકે મેન્શન જેવું ઘર વેચાઇ ગયુ…એપાર્ટ્મેંટમાં ગયા પછી ચિત્રો તો બનતા ગયા પણ તેનું વેચાણ શક્ય ન બન્યુ….

દિનાની જિંદગીમાં નિખાર અને રમાની જિંદગીમાં ખાલીપો વધતા દાખલ થઇ રહી તીવ્ર હતાશા…અર્ધ શતકની ભરીપુરી યાદો નહોંતી તેને ચેનથી જીવવા દેતીકે નહોંતી તેને મરવા દેતી. નિખારની મમ્મી શ્રધ્ધા તેને સમજાવતી સંભાળતી અને કહેતી કે રામાનુજમ તેને બહાર કાઢીને લાવશે… અને રમા બેચેનીમાં જ પુછી બેસતી કે ક્યારે…જ્યારે હું ચિતામાં પહોંચીશ ત્યારે…?

નિખાર અને દિનાનાં લગ્ન વખતે કેતન અને રામા આવ્યા કેતન સ્વસ્થતો લાગતો હતો પણ ખુબ જ ચુપકીદી એણે સાંધી લીધી હતી. યુવાનીનું પહેલું પગથીયું તેણે કળણમાં પડી ગુમાવ્યું હતું દિનાનું બધુ સીધુ ઉતરે છે અને તે મઝધારે ડુબી રહ્યો છે તે વિચારોએ ઉથલો માર્યો..અને રમા બહેને તે દિવસે બહુ જ ખખડાવ્યો..કપાતર મરી જાને! વીસ વર્ષની ઉંમરે આવી લગ્ન અને દેહસુખનાં ભોગોની વાતથી તો હું લાજી મરું છું.

નિખારે રમાબેનને વાર્યા…

પણ તે ઊપેક્ષાનું ઝેર કેતનને સખત ચઢ્યું તેણે જેનીને શોધી કાઢી..અને પેલી બ્રાઉન ગોળી એક સામટી દસે દસ લઇને સુઇ ગયો.

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય ૧૨

મમ્મીએ ઠપકો આપ્યા પછી અને દિનાનાં આવતા પહેલા કેતન રૂમમાં કેફ કરીને પડ્યો હતો. દિનાએ તેને માથે હાથ ફેરવ્યો..તેના મુખારવિંદ પર ફુટેલી મુછોનાં બારીક દોરા જોઇને તે ક્ષણભર માટે મલકી પછી તરત ચમકી કારણકે નીચલા હોઠ પાસે થુંકનાં પરપોટા ફુટતા હતા. તેં ચોંકી અને મમ્મીને બુમો પાડી.

પપ્પાને ફોન કર્યો. લગ્નનાં દિવસો નજીક હતા અને આ આત્મઘાતી વલણથી દિના સ્તબ્ધ થઇ ગઈ. રાજારામન આવે તે પહેલા દિનાએ તેને તેની ઉંડી ઉંઘમાં થી બહાર કાઢવા જુદા જુદા ઉપચારો કરવા લાગી. અરધી ઉંઘે ઉઠ્યો તેથી આંખો રાતીઘુમ હતી. તે કેફમાંને કેફમાં બબડતો હતો..પાતાલ મહેલમાં ઘુસી જઇશ..પાતાલ મહેલને જીતી લઇશ. રમા તેના ગુસ્સાને કાબુમાં રાખીને દિનાના પ્રયત્નો જોતી હતી અને પોતાની જાતને કોશતી હતી.
રામાનુજમે આવતાની સાથે તેને બોટલ ચઢાવી દીધો અને કેથેડ્રલ પણ લગાડી દીધુ.

રમાની ગુસ્સાથી ભરેલ પણ ભીની આંખો જોઇને તે સમજી ગયો કે મા ઘવાયેલી છે.

લગ્નનાં ઘરમાં હજાર કામો હોય અને કેતનનાં આ વણ જોઇતા વિઘ્નથી તે ખુબ જ નારાજ હતી. દિનાનું લગ્ન એ તેના જન્મ થી જોયેલું એક સુંદર સ્વપ્ન પુરુ થતુ હતુ. તેને મન માન્યો ભરથાર મળતો હતો. અને મનથી તે પ્રસન્ન હતી. એ પ્રસન્નતા કલુષીત થઇ ગઈ. રામાનુજમે રમાની સામે હાથ જોડીને કહ્યું..મારી વર્ષોની તપસ્યા રોળવ ના. તારાથી તેને અપાતો હોય તો પ્રેમ આપ..તે સિવાયનું બધુજ તારું તેને માટે ઝેર છે. કેતન રોગી છે પણ તુ જે માને છે અને જુએ છે તે રોગ નથી આડ અસરો છે.તેને સહજ બનવા હુંફ જોઇએ છે..હું બાકીનું બધુ આપી શકું છું પણ જ્યારે તે મમ્મી મમ્મી કહીને ઉદાસ હોય છે ત્યારે તેની મમ્મી હું ક્યાંથી લાવુ? હવે આ મમ્મીની હઠ જેની નાં નામે આગળ વધી છે અને તે જેનીને મન કેતન એક શીકાર છે. પૈસા કમાવાનું મશીન.

“રામા પણ તેને સ્કુલમાં મુક..તારાથી થોડોક છુટો મુક.. ”દ્રવિત રમા બોલી

” જેમ  કળીમાંથી ફુલ ખીલે અને તેની ખુશ્બુથી ભમરા તેની પાસે આવેને તેમજ કેતન જ્યારે બહાર નીકળે ત્યારે તેને લુંટનારા લુંટારા મળતા જ હોય છે. છેલ્લા ૮ વર્ષમાં તેને દસ સ્કુલો બદલી અને બાર શહેરો બદલ્યા..ક્યાંક કોઇક તો ક્યાંક એનો પીતરાઇ એને બ્રાઉન આપવા મળીજ જતો હોય છે.”

દિના કહે “તો આનો અંત શું? “

રામા કહે ” બેટા આતો યુધ્ધ છે તેના મનમાં જ્યારે ઠસે કે આ ઝેર છે ત્યારે જ તે પાછો આવે. અને એવુ ઠસે તે પહેલા કોઇક નબળાઇ કે કોઇક્નો તિરસ્કાર તેને પાછો તે સપનાની દુનિયામાં તેને ધકેલી દે છે. મારું સંતાન છે તેથી તેને પાછો લાવવો એ મારી તપસ્યા છે..તુ તો સારુ સંતાન હતી તને મળતી દરેક તકોને તેં તારા હિતમાં ઉપયોગી..અને એ દરેક તકોને કેતને ઇર્ષ્યામાં બોળી. સંવેદનશીલ હોવું એ ગુણ છે પણ અતિશય સંવેદનશીલ હોવું  તે શાપ છે. બાપ તરીકે તેને સચવાય ત્યાં સુધી સાચવીશ પછી તો તેનું ભાગ્ય…”

રમા તેની સંવેદનશીલ પ્રકૃતિને રડતી હતી. દિના તેના ભાઇને થયેલ રોગની દવા શોધતી હતી..હુંફ  જે મમ્મી આપી શકે તે મોટીબેન તરીકે તે પણ આપી શકેને..?

રામાનુજમ કહે તેને આપણે ભેગા થઇને લાવી શકીશું. પોચકા મુકીને કે ગુસ્સે થઇને તો ક્યારેય નહીં..બચપણમાં તેના પ્રત્યે સેવેલા આપણા દુર્લક્ષ્યનું આ પરિણામ છે. દિનાને ભણતર અને સારુ ઘર આપી શક્યા.. કદાચ કેતનને પીડાતી હાલતમાં ક્યાંક રોડ ઉપર કોઇકનાં ગુસ્સાનો ભોગ બનેલો બાપડો જોવાનું આપણે લખી દીધુ.

રમા લાંબી ચુપકીદી પછી બોલી..

” દિનાનાં લગ્ન પછી આ યજ્ઞમાં હું પણ તારી સાથે છું ..આપણે અમદાવાદ જતા રહીશું..કેતન મારી પણ જવાબદારી છે.”

કેતને નિંદ્રામાં પડખુ ફર્યુ..અને ઉંહકારો કર્યો..”.આ પાતાલ મહેલ નો છેડો ક્યાં?”

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય ૧૩

રમા કેતન દ્વારા થયેલ પાતાળ મહેલનો ઉલ્લેખ સાંભળીને ચમકી કારણ તે તો તેનું ચિત્ર હતુ જેમાં તેણે ખંભાતનાં રાજવીનાં મહેલમાં એક પાણીનું બોગદુ ચીતર્યુ હતું અને જે બોગદું પાતાળ સુધી પહોંચતું અને ઠેઠ ઘોઘામાં દરિયા કીનારે ખુલતુ.તે ચિત્ર તેણે જ્યારે કેતન બાર વર્ષનો હતો ત્યારે બનાવ્યુ હતુ. તેના રાજકુમારની પશ્ચાદભુમાં કેતનની આજે અસર દેખાતી હતી.

શું કેતને આ ચિત્રને તેના મનમાં આત્મ સાત કરી લીધું? રમા સંવેદનશીલતાનાં આ પરિણામો જોઇ હરખાવું કે રોવું તે ન સમજી શકી. પણ પહેલી વખત તેને લાગ્યું કે રામા જે કહે છે તેમાં તથ્ય છે..તે શું પકડશે અને કેવી રીતે પકડશે તે જ્યારે ખબર ન હોય ત્યારે ક્રોધીત વાતો હંમેશા ઘાતક જ સાબિત થાય!

કેતનની સારવાર ચાલુ હતી અને નિખાર અને દિનાનાં લગ્ન ઉજવાયા. જમાઇ પાસેથી પગરખા સંતાડવાનાં અને અંગુઠો દાબવાની વીધી પુરતો કેતન આવ્યો અને દિનાને વળાવવાની ઘડી આવી ત્યારે કેતનને જોઇ દિના બોલી.. મમ્મી ભૈલાને તુ સાજો કરવા અમદાવાદ લઇ જાય છે તે સારુ જ કરે છે.

નિખાર કેતનને જોઇને બોલ્યો “તેનું બાળપણ તો રોળાઇ ગયુ હવે તેને કોઇક સારુ પાત્ર મળે અને આ તેની નકામાપણાની ભીતી હટાવે તો સારુ. જોકે તેવુ થવુ અઘરુ તો છે જ…”

રમા બોલી “નિખાર તેને હવે હું સંભાળવાની છું તેને સારા થયે જ છુટકે થશે.”

દિના અને રામા રમાનાં બદલાયેલા અવાજ ને જોઇ રહ્યા..વલણને જોઇ રહ્યા..

દિના અને નિખાર કેન્યા પહોંચી ગયા..તેમની જિંદગી સરળતાથી જવાની કલ્પનાઓ તો હતી જ. ફક્ત એક ભઇલાની હૈયા વરાળ ચિત્તમાં સળગતી રહી.

કેન્યા પહોંચ્યાનો ફોન આવ્યો ત્યારે રામા રમા અને કેતન એરર્પોર્ટ ઉપર અમદાવાદ જવા તૈયાર થઇ રહ્યા હતા. કેતન કોઇ પણ રીતે જવા માંગતો નહોંતો..પણ મમ્મીનાં કડપને લીધે તે વધુ ના બોલ્યો..અને એને પણ ડર લાગતો હતો કે જેનીનો શું ભરોંસો તે તો એર્વીન જેમ મને મુકીને જતી રહી હતી તેમ…ક્યારેક તે પૈસા ના કમાયો અને મોટી ઉંમરે જતી રહે તો? આખી જિંદગી કંઇ પપ્પા ઓછા સાથે રહેશે?..તેને આવુ બધુ વિચારવું નહોંતુ

પપ્પા તેનો ઇલાજ કરતા હતા દવાની અસર રહે ત્યાં સુધી તો બધુ સમુ સુતરુ…પણ ક્યારેક કંઇક ખોટું થયુ તો બસ એ જ ચુમાઇને બેસી જવું અને જેનીને બોલાવીને ફરીયાદ કરવી. રમાએ બોલવાનુ શરુ કરી દીધુ..દીકરાની અને દીકરીની સરખામણી જ ના હોય.. તારે તો ડોક્ટર બનીને પપ્પાનો વારસો સંભાળવાનો છે. તેને ફરીથી એસ એસ સી પાસ કરાવ્યું અને સાયન્સ કોલેજનાં બધા વિષયોમાં તે વનસ્પતી શાસ્ત્રનાં ચિત્રો સરસ દોરતો હતો.

ત્યારે તે ચિત્રો જોઇને લેબમાં મીસીસ દેસાઇએ વર્ગનાં બધા વિદ્યાર્થીઓને તેની જર્નલ બતાવી જાહેરમાં શાબાશી આપી ત્યારે તે ઘરે બહુ પ્રસન્ન હતો. તેને પહેલી વખત લાગ્યું કે તેને સફળતા માટે મમ્મીનાં સર્ટીફીકેટની જરુર નથી કે નથી જરુર જેનીની દવાની. જોકે મમ્મી તેનું જરુર કરતા વધુ ધ્યાન રાખતી ત્યારે તેને ત્રાસ થતો.પણ પપ્પા સાથે તે પેટ છુટી વાત કરી લેતો.

રામાને તે દિવસે બહુ આનંદ થયો..તેની દવાનો ડોઝ હવે તે ઘટાડી શકશે તેવું તેને લાગ્યુ..રમા અને રામા તેની વાતો સાંભળતા અને હવે દિના સાથે ક્યારેય સરખામણી નહોંતી થતી. ક્યારેક અલપ ઝલપ દિના ફોન ઉપર ઝબકે પણ તેટલુંજ…સમય વીતતો જતો હતો. 

એક દિવસ તે મમ્મીનાં સ્ટુડીયોમાં પાતાળ મહેલ જોતો હતો અને બબડ્યો પાતાળમહેલમાં રહેવા જવા કરતા આ સ્નેહા સાથે રહેવું કેવું મઝાનું હશે?

 

 

 

 

 

દુર્લક્ષ્ય-૧૪

સ્નેહા કેતન ને ગમી ગઈ..પણ સ્નેહાને કેતન ગમ્યો ખરો?

જવાબદારી લેવાની કોને ગમે?  ૨૨ વર્ષે પોતાના પગ ઉપર ઉભો ન થનાર અને વારે વારે પોતાની જરુરિયાતો માટે મા બાપને જવાબદાર ઠેરવી નશો કરતો ગંજેરીને સ્નેહાએ તરછોડ્યો…પછી મેના માસીની કૃપા તેને સારો કરવાના પ્રયત્નોમાં રીહેબીલીટેશનમાં લઈ ગઇ. સાજો તો થયો…થોડાક સમય બધુ ઠીક ઠીક ચાલ્યુ અને એક દિવસ રમા બહેન પાસે જીદ લીધી કે તે રીક્ષા ચલાવશે.

રામાએ ૭૫૦૦૦ રુપિયા ખર્ચીને રીક્ષા અપાવી. તે રીક્ષા પઠાણ ને ફેરવવા આપી અને તેની પાસેથી  આવતુ  ભાડુ રામાને આપવાને બદલે પડીકીઓનો વેપલો શરુ કર્યો..પકડાયો જેલમાં દસ વર્ષ માટે ગયો…

રમા અને રામા વચ્ચે આ વખતે પણ મોટુ યુધ્ધ થયુ. તે ના પાડતી હતી અને રામા ઇચ્છતો કે તે પગભર થાય..કોલેજની તાલિમ તો પુરી ના કરી પણ જેલની તાલીમે તેને પાકો ચોર બનાવી દીધો. તે ઉડતા ચકલા પાડતો થઇ ગયો હતો. નશો કરવા જરુરી પૈસા પુરો પાડતા સત્તાર તેને બાતમી આપતો અને કેતન જ્યારે જરુર પડે ત્યારે હાથની સફાઇ કરી આવતો…આવુ બીજા દસ વર્ષ ચાલ્યુ. મા દિકરા વચ્ચે કાયમ તકરાર થાય પણ હવે તેને ક્યા પૈસા માટે હાથ લાંબો કરવો પડતો હતો..રમા કહે આ બધાનો અંત શું આવશે તે સમજ કેતન અને કેતન હંમેશા કહેતો…મા તે તમારી ભૂલ..મને તમે પ્રેમ નહી તિરસ્કાર આપ્યો હતોને?

દિના અને નિખાર કેન્યાથી યુગાંડા ગયા અને ઇદી અમીનના શાસનમાં હાથે પગે અમદાવાદ આવ્યા ત્યારે દિનાનો યુગ અને નીકી કોલેજમાં હતા. યુગ અને કેતન વચ્ચે કોઇ પણ જાતનો સબંધ ન રહે તેવી નિખારની દીનાને કડક તાકીદ કરેલી.. તેથી રક્ષાબંધન અને ભાઇબીજ એ બે તહેવારોમાં જ તેને દીનાના ઘરે પ્રવેશ મળે.. બાકી વાતો દીના ફોન ઉપર કરે અને મહદ અંશે તો રમાબેન પાસેથીજ તેના પરાક્રમો જાણે.

તે દિવસે પોલીસ જ્યારે કેતનને પકડી ગઇ ત્યારે રમાબેને તેના ઉપર ખુબ જ ગુસ્સો કર્યો. દિનાને રામાએ બોલાવી પણ રમાબેનનો ગુસ્સાનો ચરુ ઉકળતો જ રહ્યો.. દિનાએ તેમને શાંત કરવા અને ગુસ્સો ના કરવા બહુજ સમજાવ્યા ત્યારે એક તબક્કે તેમને ફીટ આવી ગઈ.. રામાએ દવા આપી ત્યારે દિના બોલી કેતનને જનમ આપ્યો ઉછેરીને મોટો કર્યો તે તો કંઇ મમ્મીનો ગુનો નથીને?

રામાએ  દિનાને શાંત કરવા એક જ વાત કહી…”આ તોફાન અપેક્ષા અને ઉપેક્ષાઓનુ છે. આપણા માઠા કર્મો ઉદયમાં આવ્યા છે તેને સહેવા જ રહયા. રમા મનમાં અપરાધ ભાવ સેવે છે કે તારો ઉછેર જેવો થયો તેવો કેતનનો ના થયો. અને તેથી હવે તેના પ્રત્યે વધુ ધ્યાન આપે છે પણ તે પાણી વહી ગયા પછીની પાળ બાંધવા જેવુ છે. અને ગુસ્સો આવે તેનું કારણ અંદરનો આ પ્રેમ છે જે અપરાધભાવે જરુર કરતા વધારે તેને ડંખે છે”.

રમા કહે રામા તારુ નિદાન બરોબર છે પણ હું શું કરું? તે મને વારંવાર એકજ વાતો કરીને પહેલા બરોબર ચાબખા મારે છે અને પછી અંદરની મા ડુસકા ભરે ત્યારે મારી પાસેથી તેનુ ધાર્યુ કામ કઢાવી લે છે…હવે તે કંઈ નાનો નથી. ૪૨નો થયો હજી ઉધામા કર્યાજ કરે છે.

દિના ડુસકા ભરતી જ રહી..રમાની આંખો કહેતી હતી કે તે હવે ખરેખર જ ભરાઇ ગઇ  છે..તેના દુર્લક્ષ્યની સજા સહેતા સહેતા તે હવે ઉબાઇ ગઇ છે. ઢળતી તે સાંજે કેતનની કનડગતો તેની અંદરનાં કલાકારને ખુબ જ ચાબખા લગાવતી હતી.

મેનામાસી આવ્યા અને તેની સાથે શીવરંજની પાસેના મંદિરમાં ગયા..તેમની નંદી પાસેની જગ્યા પાસે બેસીને તે ખુબ જ ગહન વિચારમાં ડુબી ગયા…પ્રભુને વારંવાર તેમનુ મન કહેતુ હતુ..પ્રભુ..મારુ આખુ જીવન ગયુ પણ કેતન જાણે જીદે ચઢ્યો છે. મેનામાસી એમની પીઠ પંપાળતા હતા. અને મહાદેવને જાણે તેમની ફરિયાદ સંભળાઇ હોય તેમ ત્યાં તે નિશ્ચેતન થઇ ગયા..

મોડી રાતે ઘરની રડારોળમાં કેતનનું મુક રુદન કોઇને ના સંભળાયુ..સેંથી પુરેલ તેમના દેહને આગ આપતી વખતે તે ખુબ રડ્યો. પોલીસ તેને પાછી લઇ ગઇ ત્યાં સુધી તે બોલતો રહ્યો..મા મને માફ કર..મેં નહીં મારી લતે તને મારી છે. મા મને માફ કર.

રામા, દિના અને નિખાર આ પસ્તાવાને જોતા હતા અને રોતા હતા.
સંપૂર્ણ

  1. prafula
    January 4, 2010 at 10:55 pm

    amazing story.vichar karta muki de tevi.

  2. Shuchi
    March 16, 2011 at 9:02 am

    This is the red light for parents who compares their two children.. Do not compare your child with anybody.. let your child grow in a natural way with your love and care..

  3. January 16, 2012 at 6:34 pm

    વિજયભાઈ,

    આપની વાર્તા પણ ઘવાયેલું બાળ મન … ને આનુસંગિક જ છે.. હકીકતમાં સુંદર અને સમજવા જેવી રજૂઆત … અમારા બ્લોગ પોસ્ટ આવવા બદલ આભાર !

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: