Home > કાવ્ય રસાસ્વાદ > હાઇકુ વિજય જોશી ‘શબ્દનાદ’

હાઇકુ વિજય જોશી ‘શબ્દનાદ’


વસંત ઋતુની સવાર હતી. અમે હમેશની જેમ આજે પણ સવારે ચાલવા નીકળ્યા હતા. અતિ ઘાટું ધુમ્મસ ફેલાએલું હતું. પૃથ્વી અને આકાશ ધુમ્મસની ભીની ચાદરના આવરણમાં લપેટાઈ ગયા હતા, સફેદ જેલના કેદી હતા. સ્તબ્ધ શાંતિ ચારેકોર! ફક્ત અમારા બંનેના શ્વાસનો અવાજ એ નિશબ્દતાને થોડી થોડી વારે જગાડતો હતો. ધુમ્મસમાં કઈ પણ દેખાતું ન હતું-જાણે સફેદ અંધકાર! સખત ઘાટું ધુમ્મસ, જાણે અમેઝોનનું ઘોર જંગલ- અમારા હાથ હથિયારની જેમ વાપરી ધુમ્મસ દૂર હટાવી માર્ગ કરવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કરતા હતા.

સૂર્ય અને ધુમ્મસનું જોરદાર દ્વંદ્વ યુદ્ધ ચાલુ હતું. વચ્ચે વચ્ચે સૂર્યના કિરણો, સૈનિકો થઈને ધુમ્મસ કાપી સૃષ્ટિની મદદે આવતા હતા પણ ફરી પાછું ધુમ્મસ કિરણોને પાછા ધકેલી શ્વેત સામ્રાજ્ય કબજે કરતુ હતું.

પૃથ્વી તો સૂર્યની વહાલી પુત્રી! એના ભલા માટે, રક્ષણ માટે સૂરજે ક્રોધિત થઈને જોરદાર આક્રમણ કરી ધુમ્મસને ધીમે ધીમે હટાવ્યું અને ફરીથી વાદળી આકાશ અને સુંદર સુશોભિત લીલી ધરતીના રંગો દેખાવા માંડ્યા. સુખાંત!

ચાલતા ચાલતા સૃષ્ટિનું આ પરિવર્તન જોઇને એક હાઇકુ જન્મ્યું એ અહી પ્રસ્તુત કરું છું.

આવ્યું ધુમ્મસ

સૃષ્ટિ સર્વ પામવા

ભગાડ્યું! સૂર્યે

વિજય જોશી ‘શબ્દનાદ’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: