Home > નયનોનાં કોરની ભીનાશ - > નયનોનાં કોરની ભીનાશ -(૨)

નયનોનાં કોરની ભીનાશ -(૨)


સ્વયં જ્યારે મીલીયન ડોલરની પોલીસી લઈને ક્ષિતિજને મલ્યો ત્યારે દિશા સુનમુન બેઠી હતી.

ક્ષિતિજ તેને સમજાવતો હતો  “આ અમેરિકા છે કન્સલ્ટંટની આવકો પર ટકાય નહીં તું ભણવાનું ચાલુ કરી દે.”

દિશા કહે ” હવે પાકા ઘડે કાઠલા ના ચઢે…તુ જરા સમજ જ્યારે ભણવાની ઉંમર હતી ત્યારે લગ્ન લઇને આવ્યો.. હવે આત્માનું કલ્યાણ કરવાની ઉંમરે ભણવાની વાત કરે છે?

સ્વયંને ભૂતકાળનાં ક્ષિતિજનાં શબ્દો યાદ આવ્યા લગ્ન પછી જ્યારે પણ દિશા ભણવાનું પુરુ કરવાની વાત કરતી ત્યારે ક્ષિતિજ કહેતો.. ” હવે ભણવાનો સમય જ ક્યાં છે? આ પ્રશાંતને ભણાવવાનો સમય છે ત્યાં તું ક્યાં ભણવા જઈશ?”

સ્વયંની આંખો ત્યારે દિશા પર ગઇ..હા તે સાક્ષી હતી  ક્ષિતિજની આ વાતોનો.. ક્ષિતિજ કહે તે મુંબઈ હતું અને આ અમેરિકા…અહીં બદલાતા સમય સાથે બદલાવું પડે કારણ કે આ તો હાયર અને ફાયર નો દેશ..કે જ્યાં ફીસ્ટ અને ફાકા ના દ્વંદ્વમાં ટકી રહેવું હોય તો નવું નવું શીખતા જ રહેવું પડે… હા હું સાજો સમો હોત તો કદી ના કહેત કે ભણવા જા.

દિશા કહે “પણ મને તું ભણવા કેમ કહે છે પ્રશાંત બે ચાર વર્ષમાં ભણી રહેશે અને ડોક્ટર થઇ ને પાલવશે ને..?”

” હા  છતાય  તને પગભર કરવી  છે.”

દિશા માથુ ઝુંઝલાવી ને કહે ” મને નથી સાંભળવું …કે કીડની બગડી એટલે હું હવે મરી જવાનો…તમને ખબર છે ને ધર્મ કહે છે આયુષ્ય કર્મ જેટલું હોય તે ભોગવવું જ પડતું હોય છે.”

સ્વયં કહે “ભણવું હોયતો સ્કુલે જવું પડે તેવું તો નથી હવે તો ઘણાં ઓન લાઈન કોર્સ થાય છે”

” ઓન લાઈન કોર્સ” શબ્દ સાંભળતા સાયણ પાછુ દ્રશ્યમાન થવા માંડ્યું..કોમ્પ્યુટર્નાં કોર્સ કરવા જતી દિશાતે સમયે કોબોલ નવી ભાષા ગણાતી અને જ્યારે ટી વાય ના પતાવ્યું અને લગ્ન લેવાઇ ગયા ત્યારે જિંદગી એ નવો વણંક લીધો હતો..કોમ્પ્યુટર એમ શીખવતું હતું કે ૪ વત્તા ચાર એટલે ૮ નહીં તમે જે ધારો તે મુકી શકો અને તેમ કોમ્પ્યુટર પાસે કરાવવા પ્રોગ્રામ લખવો પડે જ્યાં ખરેખર ગણિત નહીં પણ પ્રોગ્રામરે કરેલ પ્રોગ્રામ કામ કરતો હોય.

સાંજે પાછા વળતા ક્ષિતિજને આ વાત કરી ત્યારે ક્ષિતિજ પેટ ભરીને હસ્યો અને પછી કહે દિશુ ૪ વત્તા ૪ એટલે ૮ ને બદલે ધારો તે નંબર મુકી દો એવું કૌતુક પછી તેં સર્જ્યું ખરું?

” હા આમ તો તે પ્રમાણે નો પ્રોગ્રામ લખ્યો અને કૌતુક સર્જાયુ. જેમ કે બોક્ષ ૧ મા રકમ  છે તેનો સરવાળો બોક્ષ ૨ ની રક્મ સાથે થઇને તેનો જવાબ સી બોક્ષમાં લખેલી રકમ આવે આ પ્રકારનો ફ્લો ચાર્ટ તૈયાર થાય અહી જરુરી સરવાળાની  ક્રિયા થતી જ નથી”

ક્ષિતિજ કહે ” દિશુ પ્રેમ માં પણ આવું જ થતુ આવ્યુ છે ને… તેમાં સામાન્ય જગત જેવું કશું હોતું જ નથી.. એક માળ પર રહેતા હોવા છતા તું મને તે નજરે જોતી જ નહોંતી જે નજરે હું તને જોતો હતો… હું કેટલાય ધમ પછાડા કરું પણ તારા મનમાં એ એલાર્મ વાગતું જ નહોંતુ…”

” હા પણ હવે ૧ વત્તા ૧ બરાબર ૩ થવાનાં છીયે બરોબરને?” ૪થા મહીનાની પ્રેગ્નન્સીમાં હવે પેટ દેખાતું હતું…ક્ષિતિજ પ્રેક્ટીસ વધારી રહ્યો હતો..અને હવે પપ્પા ધીમે ધીમે ચાર્ટર એકાઉંટંટની પ્રેક્ટીસ ધીમે ધીમે ક્ષિતિજને સોંપતા જતા હતા.

૦-૦

મી. વાસુદેવન સાથે વાતો કરતા કરતા ક્ષિતિજ ને એક વાત બરોબર સમજાઇ ગઇ હતી કે અમેરિકા જો તક મળે તો જતા રહેવું જોઇએ. અને એ તકમાં એક તક તો દિશા સાથે લગ્ન કરીને તે ગુમાવી ચુક્યો હતો…ફરી થી લગ્ન કરી ત્યાં ના પણ જવાય. એકાઉટીંગની બી કોમ જેવી સાદી ડીગ્રી પર ઉપર અમેરિકા જવાનું શક્ય ના બને તો હવે શું કરીયે કે જેથી અમેરિકા જવાય. દિશાનાં મામા નાં ઘણા લીકર સ્ટોર છે તો હિંમત કરી તે દિવસે તેના મન ની વાત તેણે મામાને કરી..

” મામા મને અમેરિકા આવવું છે.”

” ક્ષિતિજ કુમાર! અમેરિકા માટે મળતી તક સૌને માટે સરખી નથી હોતી..ત્યાં ભણતરને માન છે બાકી તો બીજા બધા અહીં આવતા ડુંગરપુરીયા જ કહેવાય…ત્યાં સવારે ૫ વાગ્યાથી  રાતનાં ૧૧ વાગ્યા સુધી લેબર વર્ક કરવાનું..”

” જે થશે તે.. પણ અમારા પેપર કરી દો.”

“દિશાને પુછી ને તમે કહો છો? અહીં જેવી શેઠાઇ છે તે ત્યાં રહેશે નહી.”

” મામા તેમણે ધાર્યુ એટલે તે કરીને જ રહેશે.. તમે જરૂરી પેપર કરી નાખજો..”

” દિશા તારી મમ્મી ને અમેરિકા આવીને રહેવું પડે તે સીટી ઝન થાય પછી..બ્લડ રીલેશન ઉપર ત્યાં અવાય….”

” આ તો લાંબા સમયનો પ્રયોગ છે.  પણ કરીશુ.” મામાએ સંમતિસુચન આપ્યું…”

પણ એટ્લો બધો સમય ક્ષિતિજ પાસે ક્યાં હતો?

પ્રશાંતનાં જન્મ પછી તે તો અમેરિકામાં હતો સ્ટુડંટ વિસા ઉપર એકલો આવ્યો અને લીકર સ્ટોરમાં કામ શરુ કરવા માંડ્યુ…અને સાથે સાથે ભણવાનું પણ ચાલુ રાખ્યુ..

૦-૦

સ્વયં ઉપર દિશા અને ક્ષિતિજનો ભરોંસો ઘણો તેથી દુકાન ચલાવવા સ્વયં આવતો..આ તો ક્ષિતિજનો ચોથો સ્ટોર હતો. ક્ષિતિજ નો ભાઇ અને બહેન ક્ષિતિજ દ્વારા સ્થપાયેલ સ્ટોરો ઉપર સ્થિર થઇ ગયા હતા પણ ક્ષિતિજને જ્યારે પ્રશાંત ઉપર પણ ભરોંસો નહોંતો માડી જાયા ભાઇ બહેન પર નહોંતો. તેનું કન્સલ્ટન્સીનાં કામને તે પુરો સમય આપતો.. સાથે સાથે હ્યુસ્ટન કોર્પોરેશનમાં ટેંડરો ભરતો..પૈસા સુંઘવાની તેની કળા અજબ હતી તેથી જ્યાં હાથ નાખતો ત્યાં પૈસા મળતા અમેરિકા હવે તેને બરોબર ગોઠી ગયું હતું. પ્રશાંત પછી ત્રણ વર્ષે પ્રિયંકા જન્મી.  ઘર ભર્યુ ભર્યુ હતુ..અને પાછી પ્રિયંકા હતી પણ દિશા જેવી મીઠડી..ઘર એનાથી ચહેકતું રહેતુ. પ્રશાંત હોય પણ તે ભલો અને તેનું કોમ્પ્યુટર ભલું.

દર ત્રીજા દિવસે કીડની ડાયાલીસીસ માટે જવાનું  અને તે ક્ષિતિજ સાથે હોસ્પીટલ જાય અને ત્રણ કલાકનો સમય બાપ દીકરી હસે અને ગામ ગપાટા મારે..આ સમયે પ્રિયંકાએ નવી કીડની માટે અરજી પણ કરી દીધી.

જિંદગીમાં એક વણ જોઇતો વળાંક ક્ષિતિજને નડતો હતો..તેને ચિંતીત જોઇને દિશા પણ કંપી જતી..પણ એને ભરોંસો હતો અત્યાર સુધીની જિંદગી ક્ષિતિજે મહત્તમ સુખ આપ્યું હતું હવે કંઈ દુઃખ આવવાનું નથી. પણ કહે છેને સુખના દહાડા અને દુઃખનાં વર્ષો…ઘરમાં ૪ કાર.. અને ૪ માણસો..અને ચાર હાસ્યો હતા…હવે ક્યાંક કયાંક આંસુ દેખાતા હતા…

૦-૦

પ્રિયંકા સાથે હોસ્પીટલમાં ડાયલીસીસ માટે જતા હતા ત્યારે પપ્પાનું ઉદાસીન મોં જોઇને પ્રિયંકા બોલી

” પપ્પા કીડની ફેલ્યોર એ અમેરિકામાં નવી બાબત નથી”

ક્ષિતિજ ચિંતી ત અવાજે બોલ્યો “.પણ નવી કીડની ક્યારે મળે અને તેનું અનુકુલન શરીર કેવી રીતે કરે એ બધી ખર્ચાળ અને દર્દનાક પરિસ્થિતિ વિશે વિચારી વિચારી મને કમકમીયા આવે છે. અને દિશા વિશે વિચાર આવ્યા કરે છે.. કેમરે કરી તે બાકીની પહાડ જેવી જિંદગી જીવશે.. ઘૈડીયાઓ કહેતા કે દશી વીશી તો જિંદગીમાં આવે . આ દુઃખનો તબક્કો શરું થયો..”

“ પપ્પા એવું બધું નહીં વિચાર્યા કરવાનું?” થોડા સમયનાં મૌન પછી પ્રિયંકાએ નોર્થ વેસ્ટર્ન મેમોરીયલ હોસ્પીટલનાં પ્રાંગણમાં પ્રવેશ લીધો..

વૈટીંગ રૂમ માં ખાસી એવી ચુપકીદી પછી પ્રિયંકાએ ફરી પુછ્યુ “ પપ્પા આજે ચુપ કેમ છો? શું વિચાર્યા કરો છો?”

“ કંઈ નહીં આ તારી મમ્મીને બીઝી કરવાનો નવો પ્રયોગ જે સ્વયંએ સુચવ્યો છે તેના ઉપર વિચારતો હતો.”

“સ્વયંકાકાએ શું કરાવ્યુ?”

“તારી મમ્મીને કોમ્પ્યુટર ઉપર શેરોની લે વેચ કરતા શીખવ્યું અને આ શેરબજારની તેજીમાં બંને જણા સારા પૈસા બનાવે છે.”

“તેથી આજ કાલ ઘરમાં સોની અને ઝી ટીવી ને બદલે સી એન બી સી અને બ્લૂમબર્ગ ચેનલો સંભળાય છે…”

“ હા પણ સ્વયંને બ્લાઈંડલી ફોલો કરવાનો તો કોઇ અર્થ નથીને? એણે એની પણ ઇન સાઈટ ખુલે તેવું કરવું જોઇએને.”

“ પપ્પા સાચું કહું આતો મમ્મી છે તે તમને સાંભળે છે બાકી હું તો બસ ખાઈ પી ને જલસા જ કરું”

“કેમ એમ?”

“આટલા ટેંડરો ભરીને ગાડા ભરીને પૈસા જેનો વર લાવતો હોય તેના પૈસા વાપરવા પણ જોઇએને?”

“ જો બેટા લક્ષ્મી જ્યાં સુધી મહેરબાન ત્યાં સુધી તો ગધા પણ પહેલવાન. આ કુદરતે થપ્પડ મારીને ચેતવ્યાં કે હવે જાગ. મને આ રાજરોગ આપીને કહે જા બેટા હવે બહુ બહુ તો છ મહિના કે વરસ. પછી ગાડા ભરેલા ધનનાં ઢગલા હોસ્પીટલમાં
જશે અને મારા પછી પ્રશાંત કે તું નથી રાખવાના એવું કહેવાનો મારો પ્રયત્ન નથી ..પણ મારા ગયા પછી તેણે તેના જીવન ની પ્રવૃત્તિ પણ શોધવી રહીને?”

“ પપ્પા આ ભવિષ્યકાળથી બીવાની અને બીજા બધાને બીવડાવવાની વાત કરી કરી તમે અમને દુઃખી કરો છો.તમને ક્યાં ખબર છે કે છ બાર મહિનામાં તમને મૃત્યુ મળી જશે? અરે જે રોગનો ઇલાજ હોય તે રોગ થી ડરાય જ ના. કીડની મળશે ત્યાં સુધી ડાયાલીસીસ ચાલશે અને એક્ને એક
દિવસ તો કીડની મળવાની જ છે ને?”

બરોબર ક્ષિતિજનીજ અદામાં તેણે વાત કરી અને ક્ષિતિજ હસી પડ્યો…

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: