મુખ્ય પૃષ્ઠ > દુર્લક્ષ્ય > દુર્લક્ષ્ય-૮

દુર્લક્ષ્ય-૮

ડિસેમ્બર 24, 2009 Leave a comment Go to comments

 

આગળ વહી ગયેલી વાર્તા શરુઆતથી

સવાર નો સૂર્ય જે સંદેશ સૌને માટે લાવ્યો હતો તે જ સંદેશ કેતન માટે પણ હતો પણ તેને જોતા સૌ ચશ્માને બ્રાઉનનો રંગ લાગી ગયો હતો. હવે દરેક આંખોમા ઘૃણા હતી. આટલી નાની ઉંમરથી બ્રાઉન સુગર…દિના એક માત્ર તેને ભુલો પડેલો ભૈલો કહેતી પણ તેને જ્યારે નિખારે કહ્યું કે તે નિયમિત રીતે બ્રાઉન લે છે ત્યારે મનાતુ નહોંતુ .એક અઠવાડીયુ ઘરે રહીને તે ઉબાતો જતો હતો. તેને પેટમાં સખત દુખતુ હતુ. મોમ સ્ટુડીયોમાં ડેડ ક્લીનીક ઉપર અને દિના કોલેજમાં.ટીવીનાં શોમાં તેને રસ પડતો નહોંતો. તેને સ્કુલમાં જવું હતુ, જેનીને મળવુ હતુ.તે નાનો હતો પણ મુંછનો દોરો ફુટવા માંડ્યો હતો. પણ સાથ સાથે બોબનો પણ ડર લાગતો હતો. મમ્મીને તો જુઠુ બોલીને પટાવી લીધી પણ હવે પૈસાનો જોગ થતો નથી. જ્યાં કદી તાળા જોયા નહોતા ત્યાં તાળા વાગવા માંડ્યા હતા. જીની સાથે ફોન ઉપર વાતો કરવા મથ્યો પણ ધરાર નિષ્ફળતા મળી. બહુ વિચાર્યા કર્યુ અને રડ્યા કર્યુ.તેને થયું આખા ઘરમાં સૌ અચાનક તેના દુશ્મન થઇ ગયા છે.તેને નશાની હાલતમા ઝુમતા હીપ્પીઓનાં ટોળામાં દાખલ થવુ છે પણ કોઇ એમ તો હાથ ના પકડેને?

 ડો રામાનુજમે કેતન ને બેંગ્લોર મોકલી દેવાની પાકી તૈયારીઓ કરી લીધી હતી.

રમા તેને જોતી અને ઉંડા નિઃસાશા નાખતી અને વારંવાર સમજાવતી કે “બેટા જીવન ઘણું જ આપે તેમ છે અને તે સામે ચાલીને આ ઝેર કેમ કબુલ કર્યુ?”

 કેતન કહેતો” મા મને જેની ગમે છે અને તે મને જે આપે તે હું તો  પ્રેમથી ખાઉ છું,”  

રમા કહે “બેટા તે તને જે આપે છે તેમા બ્રાઉન સુગર નામની નશીલી દવા આપે છે.”

” મા. મને ખબર છે એ મને કંઇક એવુ આપે છે કે જે લેતા હું આ દુનિયા ભુલીને સ્વપ્નોની દુનિયામાં પહોંચી જઉ છુ.સ્કુલમાં દિદિ ગયા પછી કોઇ મને રોકતુ નથી ટોકતુ નથી તેથી મને મઝા પડે છે.”

” પણ તે લેવાના પૈસા તુ ક્યાંથી લાવે છે.”

” મા પહેલાતો મારો લંચ આપી દેતો હતો પણ હવે તે લંચ ઉપરાંત ખીસ્સા ખર્ચી પણ બોબ લઇ લે છે.”

” બેટા મને જે ગમતુ નથી તેજ મારી સામે આવે છે. ન ઇચ્છા હોવા છતા દિના સાથે જ તારી સરખામણી થઇ જાય છે. એ છોકરીને કહેવાની જરુર પણ નથી પડતી અને એક પછી એક મારા સ્વપ્ના પુરા કરતી જાય ચ્હે અને તુ? એક પછી એક નવા ધડાકા કરતો જાય છે. તને ડોક્ટર બનાવી તારા બાપાની પ્રેક્ટીસ આપવાનાં અભરખા અમને બંને ને છે જ્યારે દિના ભણી રહે એટલે બસ!..સરસ મુરતિયો શોધીને તેને પરણાવી દઇશ.”

” મોમ! આ તુ શું કહે છે?”

” હા બેટા મને લાગતુ નથી કે તુ ક્યારેય કશુ ઉકાળે…પ્રેમ કરવાની ઉંમર પહેલા તો તુ જેની જેની કરવા માંડ્યો. સ્કુલ તો હજી પતતા ચાર વર્ષ બાકી છે અને અત્યારથી તો નશો કરવા લાગ્યો. બધુ સમય પહેલા કરવા માંડ્યો છું બેટા આવુ જ કરતો રહીશ તો સમય કરતા વહેલો તુ જતો પણ રહીશ..”જે દિવસે તને મળતા પૈસા બંધ થશે ત્યારે તુ આ બધી દવાઓથી એટલો બંધાણી થઇ જઇશ કે હાથ પગ નહી ચાલે અને કમોતે મરીશ.”

“તો મોમ તું જ કહે હું શું કરુ?”

“જે કરવાનું છે તે અમારે કરવાનુ છે. તુ તો જાણ્તો પણ નથી કે તે જેની તને કેવો મદહોશીનો ડંખ આપી રહી છે.”

જેની તે વખતે ઘરમાં પ્રવેશી રહી હતી.  

 

Advertisements
  1. હજુ સુધી કોઈ ટિપ્પણીઓ નથી.
  1. No trackbacks yet.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: