આવકારી શક્યા નહીં !-ડો.મહેશ રાવલ

ઓક્ટોબર 20, 2008 Leave a comment Go to comments

 

પદ્ય અને ગદ્યનl સમન્વયનો આ નવતર પ્રયોગને આપ માણશો તેવી આશાસઃ

 

આવકારી શક્યા નહીં !-ડો.મહેશ રાવલ

તફાવત હતો પણ, નિવારી શક્યા નહીં
સહારા ય છેલ્લે ઉગારી શક્યા નહીં

મુકદર જુઓ આપણું કે, અધિકતર
કદી સત્યને આવકારી શક્યા નહીં

પલળતું ગયું પોત ભીનાશ વચ્ચે
જરાકે ય એને નિતારી શક્યા નહીં

જુદી નીકળી ધારણાથી હકીકત
અને ધારણા, ફેર ધારી શક્યા નહીં

વકરતી રહી નિત અડાબીડ ઈચ્છા
વિષય ચાતરીને, વિચારી શક્યા નહીં 

અસર વિસ્તરી ગઈ, અસામાન્ય રીતે
ઈલમ ઓળખીતાં ય, તારી શક્યા નહીં

Courtsey : http://drmaheshrawal.blogspot.com

 

 તારો અધિકાર 

આ કવિતા વાંચતા પ્રાચી વિચારમાં પડી ગઇ. આ કવિઓને ક્યાંથી સમજાઈ જાય છે વણ કહી બધી વાતો… પેઢીઓનો તફાવત તો હતો તેથી જ તો બંને પોત પોતાનો બુંગીયો ફુંકતા હતા ને..તમે સમજો જરા..જમાનો બદલાઈ ગયો અને હજી તમે ત્યાંજ બેસી રહ્યા છો? તમે દેશમાંથી અમેરીકા આવીને બેસી ગયા પણ હજી દેશને ભુલતા નથી? હવે તો તમારા દેશમાં પણ આ બધુ થાય છે…તમારે જોવુ નથી…માનવુ નથી.હા દેવ આ બધુ કહેતોજ હતો..અને હું મારા અભિપ્રાયને સંસ્કૃતિનાં નામે એના ઉપર થોપતી ગઈ..મા દીકરાનો સબંધ મજબુત સહારો હતો છતા…તે તેને ઘરે છે અને હું ભાડાનાં ઘરમાં એકલી ફરું છું…

તફાવત હતો પણ, નિવારી શક્યા નહીં
સહારા ય છેલ્લે ઉગારી શક્યા
નહીં

પ્રણવનાં ગયા પછી નાનો દેવ તો મારો સહારો હતો.. જીવવાનું બહાનુ હતો…પણ વરસોને જતા ક્યાં વાર લાગે છે..મારા મનમાં વસેલો નાનો દેવ આજે તો ડેટીગ કરતો દેવ શર્મા છે…તેની સ્વપ્ન સુંદરી જેના ઇચ્છે છે તે બધુ દેવ કરે છે અને તે ઇચ્છે છે મા નામનું આ ઘેલુ પ્રાણી તેના દેવથી જોજનો દુર રહે..રોજ રોજ ફોન ન કરે.. રવિવારે ખાલી મંદીરમાં અલપ ઝલપ મળે…અને મુઈ હું જેને મારો માની રહી છું તે તો ક્યારનો કહી રહ્યો છે “મોમ ગ્રો અપ.. મારે હવે તારી જરુર નથી..મારી પણ જિંદગી છે..હું પણ ઝંખુ છું મારી જેના સાથે મારી જિંદગી જીવવાની..”

મુકદર જુઓ આપણું કે, અધિકતર
કદી સત્યને આવકારી શક્યા નહીં


પણ બેટા મને ક્યાં વાંધો છે તારી જેના સાથેની તારી જિંદગીનો..પણ હું સંપુર્ણ પણે તારી જિંદગીમાંથી નીકળી જઉ તે મને મંજુર નથી..તુ જેનાનો પ્રેમી બન પણ મારો દિકરો બનવાનુ કેમ ટાળે છેમોમ ગ્રો અપ..અઢાર વર્ષનો થયા પછી અહી હજુ મોમ મોમ કરું તો અહી બધા હસે છે અને આ યુવા અવસ્થામાં મને ગમતુ મારું સ્નેહ પાત્ર તને ગમતુ થાય ત્યાં સુધી રાહ જોવી મને જરુર નથી લાગતી..તુ જ તો કહેતી હતીને ટેક ઈટ ઓર લીવ ઈટ. આજે મારે તને કહેવુ પડે છે મોમ..આઈ એમ લીવીંગ યુ.

પલળતું ગયું પોત ભીનાશ વચ્ચે
જરાકે ય એને નિતારી શક્યા નહીં

અશ્રુ તો ઘણાં નીતરી ચુક્યા..જોકે હવે તો દેવને ત્યાં પણ જ્હોન અને કેટરીના છે.. મને કોણ જાણે કેમ હજુ પણ જ્હોન ઉપર વહાલ આવ્યા કરે છે પણ જેના મને કહેતી રહે છે કે દાદીને હેરાન ના કરતો..હું કેવી રીતે સમજાવું કે મારું દેવ પર વરસેલા વહાલનો કેટલોક હિસ્સો હજી શ્વસ્યાં કરે છે મારા વહાલના દરિયામાં..તે મારા દેવનાં સંતાનો છે.. પણ જેના ને લાગે છે કદાચ હું દોરા ધાગા કરી તેના દિકરાને તેનાથી છુટો પાડી દઈશ..જેના તને કેમ સમજાવું..કે હું પણ મા છુ અને હું સમજી શકુ છું માતૃત્વને..અને આશા છે કે તુ પણ સમજ કે દેવ કે જે તારો પતિ પછી પણ તે પહેલુ  મારું પણ સંતાન છે…

જુદી નીકળી ધારણાથી હકીકત
અને ધારણા
, ફેર ધારી શક્યા નહીં

આજે મેં મારી અંદરની મા ને મારી નાખી..મારે દેવ તારા બાળકોની બેબી સીટર નથી બનવું. પ્રણવનાં ગયા પછી મેં આજે પહેલી વખત મને મેં મારી રીતે જોઈ. મને જિંદગી સાથે સમાધાન નથી કરવું. પ્રણવનાં ગયા પછી તને ભણાવ્યો ગણાવ્યો અને સમાજમાં ગર્વભેર જીવી શકે તેવો બનાવી મા તરીકે ની મારી જવાબદારી પુરી કરી. હવે હું દેશમાં જઈ મારા અત્માનું કલ્યાણ કરીશ..ભલેને તુ મને કહે “મોમ યુ આર એસ્કેપીંગ..”

વકરતી રહી નિત અડાબીડ ઈચ્છા
વિષય ચાતરીને
, વિચારી શક્યા
નહીં
દેવ્! તુ મારુ પીંડ છે..તુ ઉણો ઉતર્યો એવુ કહેવુ ગમતુ નથી તેથી કહું છું મારી અપેક્ષા વધુ હતી..આ હ્રદયમાં સળંગ ઉઠતી મમતાને વારંવાર દાબવી અને નિઃસાસા નાખવા તે કરતા વિષય બદલીને જીવી જવું તે અમેરીકન વહેવારીક સત્ય સ્વિકારી લઉં છું. હા સાથે એક નિઃસાસા સાથે કહી દઉ..મારા મૃતદેહને આગ દેવાનો તારો અધિકાર હું છીનવી ને જઉ છું. 

અસર વિસ્તરી ગઈ, અસામાન્ય રીતે
ઈલમ ઓળખીતાંય
, તારી શક્યા નહીં

 

Advertisements
  1. ઓક્ટોબર 20, 2008 પર 9:16 પી એમ(pm)

    મુકદર જુઓ આપણું કે, અધિકતર

    કદી સત્યને આવકારી શક્યા નહીં ….

    How true!

  2. kanak Dave
    ઓક્ટોબર 20, 2008 પર 10:02 પી એમ(pm)

    સાવ જ નવો પ્રયોગ્…

    કાવ્ય અને કાવ્યસ્વાદ તો સાંભળ્યુ છે પણ કાવ્યાસ્વાદ સચોટ વાર્તા સ્વરુપે…

    અભિનંદન બંને કલમકારોને…

  3. kalaki Desai
    ઓક્ટોબર 20, 2008 પર 10:09 પી એમ(pm)

    કેટલી સચોટ વાર્તા

    મનેતો પ્રાચી ની ખુદ્દારી ગમી..એકલા વૈધ્વ્ય જીવ્યા જેમને માટે તેઓ બદલાઈ જાય ત્યારે નિઃસાસા નાખવાને બદલે કે પ્રવૃત્ત જીવન શોધવુ એ પ્રેરણાદાયી વાતો તો છે જ્.

    વિજયભાઈ /મહેશભાઇ બંને કૃતિઓ સર્વ શ્રેષ્ઠ છે.

  4. Bharati Vasa
    ઓક્ટોબર 20, 2008 પર 10:10 પી એમ(pm)

    દંડ આપવાની વાત થોડીક બીન વહેવારીક લાગી.. મા ઍટલે આપ્યા જ કરે તેવુ સાવ નહીં પણ. આપ મુઆ પીછે ડુબ ગઈ દુનિયા..

  5. ઓક્ટોબર 21, 2008 પર 6:04 એ એમ (am)

    v.nice effort

    just amazing !!

  6. સુરેશ જાની
    ઓક્ટોબર 21, 2008 પર 12:57 પી એમ(pm)

    રસાસ્વાદનો સરસ પ્રયોગ. ગમ્યો.
    બદલાતા વીશ્વની સાથે જુની પેઢીએ બદલાવા માટે તૈયારી રાખવી પડશે.

  7. ઓક્ટોબર 22, 2008 પર 11:57 એ એમ (am)

    પ્રયોગ નવતર હોવા છતાં ગમી ગયો. અભિનંદન !

  8. SATISH PARIKH
    ઓક્ટોબર 25, 2008 પર 4:56 પી એમ(pm)

    GHANI SACHOT RAJUAT. PADY AND GADYA NO SUNDAR SAMANYA KARVA BADAL KHUB KHUB ABHINANDAN.

  9. manoj Dave
    નવેમ્બર 12, 2008 પર 5:32 એ એમ (am)

    saras prayog jane varta paheli lakhaai ane geet pachhi banyu

  1. No trackbacks yet.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: