Stamps on Gandhiji World Wide & Famous Gandhiji Quotes
This site is dedicated to Mohandas Karamchand Gandhi (M. K. Gandhi), popularly known as “Mahatma Gandhi” (Ghandi). Comprehensive site: Click on the link below :
http://www.mkgandhi-sarvodaya.org/
Many countries have issued lots of stamps on the great Gandhi. Listed here are some of such stamps by Mahavir Sanglikar
E mail courtsey RAJENDRA PATEL
This one minute clip- Email from Pravina kadakia
This one minute clip; it is truly special.
Copy the link to view.
તું મારો ને હું તારી
દાંપત્ય જીવને શીખ્યો એક વાત ભારી
જો હોય એક ગુસ્સે તો બીજો થાયે પાણી
બંને જ્યારે ગુસ્સે ત્યારે થાયે ધુળ ધાણી
બંને જ્યારે પાણી ત્યારે હોય કીચડ ભારી
તું તું અને મેં મેં તે સર્જે ગેર સમજો સારી
તું મારો ને હું તારી, ભાવ સાથે ચલી ગાડી
કદાચ આ કાવ્ય દ્વારા હું શોધાયેલા સત્યને ફરીથી લખું છું..
અઘરો અનુભવ છે પણ ઘણો જ ઉપયોગી અને સત્ય છે તેવું લાંબા અનુભવે કહું છું.
એક મેક્ના દોષાર્પણો નો અંત છે ખંડન વિચ્છેદન
જ્યારે જો હોય એક ગુસ્સે તો બીજો થાયે પાણી વાળી વાત ખુબ જ શાણી અને શાતા દાયી છે ..
અને તેની પ્રેક્ટીસ પડી શકે છે પરિણામ એક મેક સાથે લાંબુ સહજીવન.
લાંબુ સહજીવન એક સિધ્ધિ છે શોષણ અને અપમાન એ બધી વાતોનાં અંતે તો પસ્તાવો જ રહે છે..
જેને માન્યા પોતાના તેઓ જ દે છે દુઃખો અગણિત
પણ
તેઓ જો ન હોત સાથ તો પણ મળે દુઃખો અગણિત
તો કેમ ન વેઠીયે તે દુઃખો સાથે રહીને, સાથે મળીને
વિદેશ વસતાં ગુજરાતી મા-બાપોને એક પત્ર-સુમન શાહ
સ્નેહીશ્રી :
હું સુમન શાહ. એક અગત્યના પ્રસ્તાવ રૂપે તમને સમ્બોધી રહ્યો છું.
હું અમે તમે ગુજરાતીઓ છીએ. અનેકાનેક ગુજરાતીઓ વિદેશ વસે છે. વિદેશ-વસવાટના લાભ તો ઘણા છે, સૌ જાણે છે. પણ લાભીએ તેની સાથે ને સાથે એક નુક્સાન પણ ચાલુ થઇ જતું હોય છે. એ નુક્સાન તે માતૃભાષાનું વિસ્મરણ. ગુજરાતીઓ પ્રારમ્ભે આફ્રિકા જઇ વસ્યા, પછી આજે ઇન્ગ્લૅન્ડમાં અને સવિશેષે અમેરિકામાં વસ્યા છે. હવે આપણે ઑસ્ટ્રેલિયા અને ન્યૂ ઝીલૅન્ડમાં પણ વસવા લાગ્યા છીએ. આ સઘળા વિદેશ-વસવાટ દરમ્યાન ગુજરાતી બોલવાનું, વાંચવાનું અને લખવાનું ઓછાથી ઓછું થયા કર્યું છે. માતૃભાષા, એટલે કે બા-ની ભાષા, ગુજરાતી, ક્રમે ક્રમે ભુલાતી રહી છે. મા-બાપો ભૂલી રહ્યાં છે એ તો ખરું જ, પણ સન્તાનો ભૂલી રહ્યાં છે. સન્તાનો ભૂલી રહ્યાં છે એ હકીકત વધારે ચિન્તાકારક છે. એ પર જેટલું ધ્યાન આપીએ એટલું ઓછું છે.
આપણને ખબર ન પડે એ રીતે નુક્સાનની શરૂઆત થતી હોય છે. જરા યાદ કરી લઇએ :
ઘર બહાર ગુજરાતી બોલતા બંધ થઇ જઇએ, કેમકે જરૂર પડતી ન હોય. કહો કે અંગ્રેજી જ બોલવું પડે. કાં સારું, ઓછું સારું, અથવા, જેવું આવડે એવું. ઘરમાં ગુજરાતી બોલીએ, પણ પત્ની સાથે કે બા-બાપુજી સાથે. બાળકો સાથે બોલવા જઇએ, પણ થોડી જ વારમાં અંગ્રેજીમાં આવી જઇએ. અરે, એમની જોડે જેટલું કંઇ ગુજરાતી બોલીએ, લાગે ગુજરાતી, બાકી એમાં દરેક બીજો કે ત્રીજો શબ્દ અંગ્રેજી હોય. એમની જોડેનો વ્યવહાર એવી ખીચડિયા ગુજરાતીમાં ચાલે. કેમકે બીજો રસ્તો નહીં. સારું; જરા તપાસીએ, સન્તાન ગુજરાતી બોલે છે ? કેટલું ? કેવું ? કે પછી, બોલતું જ નથી ? ઉત્તર માટે રાહ જોવાની જરૂર નથી કેમકે સૌને ખબર છે કે એ બોલતું જ નથી, ને બોલે છે ત્યારે કેવું બોલે છે. અલબત્ત, ઇન્ગ્લૅન્ડ-અમેરિકામાં ચોખ્ખું ગુજરાતી બોલતાં કોઇ કોઇ સન્તાનો મેં ક્યારેક જોયાં છે. પણ એને તો અપવાદ કહેવાય, ઍક્સેપ્શન ! Read more…
સમકીત નયન
small_sketch__eyes_by_dramaya.jpg
ફરી ફરી યાદ કરી કરી તુ ગણાવે જે દુઃખો તારા
મને તો યાદ જ રહે તેં મને દીધા જે સુખો સારા
વાત મારી તો એટલીજ સખે
સંસારે જોયા ના કર દુઃખ એકલા
કર બાદબાકી દુઃખ સામે સુખની
ને માણ વધેલા સુખોને…
ગમવા જેવી જિંદગી લાગશે
જો સમકીત નયન થાશે
અહોભાવ એવો થશે કે જાણે
સંસારે ન કોઇ સુખી આપણ જેટલા
સમકીત = બેલેન્સ્ડ
તને શબ્દોમાં કેમ સમજાવું ?
કહેવું-ન કહેવુંના બે પડની વચ્ચે હું દાણાની માફક પિસાઉં,
તને શબ્દોમાં કેમ સમજાવું ?
ખુલ્લા દેખાતા બે હાથ-પગ વચ્ચે છે તોડી તૂટે ન એવી બેડી;
પડ્યો ભૂલો ભવાટવિમાં એવો,
જડી ન જડે જાત સુધી પહોંચવાની કેડી,
રોકીને રાખવી પડે છે એ વાત જે હોઠો પર થાય આવું-આવું,
તને શબ્દોમાં કેમ સમજાવું ?
શૂળી દેખાય છે જે મારા ખભે એ છે મારે દેવાના જવાબો;
જાણીને પીવાનાં ઝેર જેથી જીવતરમાં આવે ન કોઈ ખરાબો,
તારે શું ? તારે તો ડગલે ને પગલે ને વાતે ને વાતે રિસાવું.
તને શબ્દોમાં કેમ સમજાવું ?
- વિવેક મનહર ટેલર (૨૯-૦૩-૨૦૧૧)
http://vmtailor.com/archives/1048
હા મારા ભોળા અને સાચા રાજ્જા
આશિષ આ વાંચતો હતો અને કવિની વ્યથા વર્ણને
તેના મનમાં વાહ કહેવડાવી દીધું
વાત તો સાવ સાદી હતી. આજે આશા આમજ વિફરી હતી
તેનું ધાર્યુ કરાવવા તેને ત્રાગા કરવાની ટેવ પડી હતી
આશિષ આ સમજતો હતો અને ભેદાતો પણ હતો તેથી કહેતો
જેને “પોતાના” માન્યા તે સૌએ એવા છેહ દીધા કે “આહ” પણ ના નીકળી.
ધણ ધણ જેમ ફૂટે ધાણી તેમ નીકળે અવળ વાણી.
કારણ કે ન જડે જવાબ તે અને મૌન ની જો ઉઘાડુ બારી તો થાય ભુલ ભારી.
જીવને જો ના જોઇતો હોય ખરાબો તો કર ફુત્કાર્યા તારા સત્યોને
ને ના લે ઝેર અવળ વાણીનાં ચિત્તે.
તું સાચો છે કે ખોટો તે મુલવણી થવા દે દુનિયાનાં હસ્તે.
પોતાનું ધાર્યુ ન થાય તેવે દરેક વખતે ખબર છે ને દરેકે દરેક્નાં મુખે હોય છે અવળ વાણી ?.
ધર આયનોને જોવાદે તે સૌને તેમના મુખેથી સરતી
સ્વાર્થોથી ભરેલી કટુ વાણી-રીસથી ભરેલી નકારાત્મક કટુવાણી
તને શબ્દોમાં કેમ સમજાવું?
હું તો તારો અને તારો જ સદા રહેવાનો
તું કહે કે ના કહે આ તો મારી છે સવળ વાણી અને ફુત્કાર મારો
ગુસ્સો ઉતરી ગયો હતો અને આશાથી રડી દેવાયુ
હા મારા ભોળા અને સાચા રાજ્જા
કાંતિભાઇ શાહ -ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાનાં એક મોવડીનું નિધન
મુ. કાંતિભાઇ શાહ જે ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતામાં શરુઆત થી જોડાયેલા હતા.અને ગુજરાતી પુસ્તકો વાંચવાનો ખુબ જ શોખ હતો. ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાનાં પુસ્તકોની સાચવણી લાઇબ્રેરીયન તરીકે ઘણા વર્ષ કર્યુ.
સહિયારા સર્જનમાં લખાતી નવલ કથામાં પણ તેઓ સક્રિય હતા તેમણે ” જીવન તોફુગ્ગામાં સ્થિર થયેલી ફુંક” નામની નવલકથા માં લખ્યું હતુ. જૈન સેંટર ઓફ હ્યુસ્ટન અને જેવીબી પ્રેક્ષા સેંટરમાં પણ તેઓ કાર્યરત હતા.
સદગતને સારું વાંચન અને અને સાહિત્યમાં ઉંચો રસ હતો. તેઓનું ઘર સાહિત્ય સરિતાની પ્રવૃત્તિ માટે સદાયે ખુલ્લુ રહેતુ અને માતૃભાષા સંરક્ષણમાં સદા સક્રીય રહેતા. ગુજરાતી શબ્દ સ્પર્ધાનાં તે નીવડેલા જજ પણ હતા
પરમ પ્રભુ તેમના આત્મા ને સદગતિ બક્ષે તેવી પ્રાર્થના સહ અને કુટુંબી જનો ને આ આઘાત સહન કરવાની શક્તિ આપે
તમે જ કહો બા નો શું જવાબ હશે..?
માલા પાછલી ઉંમરે એકલી હતી..પાંચ છોકરા..પણ કોઇ તેને રાખવા કે કોઇ તેની સાથે રહેવા તૈયાર નહોંતા..
બધાનાં સારા માઠા સમયે જાતને ઘસનારી મા ૭૨ વર્ષે એકલી હતી પતિની વિરુધ્ધ જઇને પણ છોકરાઓને સાચવ્યા…
પણ તેને કારણે વહુઓને વાંકું પડ્યુ. દીકરીઓની જેમ વહુઓને ગણી.. પણ વહુએ તો” આંગળાથી નખ વેગળા તે વેગળા” સમજીતે હેતને શંકાની નજરે જોયું
આજે ઘરમાં એકલી રહે છે અને યાદ કરે છે પોતાના ધણી ને અને કહે છે મુકેશ તમે સાચા જ હતા..
છેલ્લ બે વરસમાં ચમત્કાર થયો
સોનાના ભાવમાં ખુબ જ ઉછાળો આવ્યો
મકાન ના ભાવો પણ આસમાન ને આંબ્યા
માજીએ વાતો બદલી..
વીલ બદલ્યુ
એક નવી કોલમ ઉમેરી…
મારી સેવા મારા ઘરમાં રહીને જે કરશે તેને મકાન અને કૌટુંબીક દાગીનો મળશે…
માજીની સામે પણ જે જોતા નહોંતા તે સૌ બા બા કરવા લાગ્યા.
પાણી માંગે ને દુધ ધરવા લાગ્યા…
માલા હવે લાગણીઓની મારી નહોંતી પણ દલ્લાને વાપર્યા વિના દલ્લાને દેખાડી દેખાડી સૌને લપડાક મારતી હતી
હવે કેટલું જીવવાનાં?
બા તારી વહાલી વહુ હું હું ને?
પાંચેય એકલા પડેલ બા ને પુછે..
તમે જ કહો બા નો શું જવાબ હશે..?
ભ્રમિત જ સખા
sketch creted by Arati Chauhan from photo of Mostafa Moftah
તેં દીધી
જનમભર ન મળવાની મને સજા,
કે તેં લીધી
આ ભવ મને જ ખોવાની સજા.
લાલ રંગમાં સફેદ મેળવવાથી
કાળો રંગ કદી ન થાય
બસ તેમજ પ્રેમનાં ગુલાબી રંગને
કાળો કહે જે તે
આંધળો કે ભ્રમિત
જે ન સમજે મજા કે સજા
હા તું તો ભ્રમિત જ સખા
2011 in review
The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog. Read more…




